Saturday, October 31, 2009

Charging Batteries

Όχι που θα έχανα την ευκαιρία να σου γράψω την τελευταία μέρα του Οκτωβρίου.
Αξιοσέβαστε αναγνώστη,τις μέρες που πέρασαν έκανα διάφορα μικρά κι απολαυστικά βήματα προς την ψυχαγωγία μου καθώς η άδειά μου είχε πάρει σάρκα κι οστά από τις 22/10 κι έπειτα.
α)επισκέφθηκα το μουσείο της Ακρόπολης(avec la mama)
β)έκανα βόλτα στην Πλάκα(δις)
γ)πήγα σε μια εκδήλωση στο Πιλ Πουλ στο Θησείο με θέα την Ακρόπολη(τα εδέσματα ήταν απολαυστικά,ο κόσμος όμως καθόλου)
δ)χόρεψα μέχρι τελικής πτώσης στο πάρτυ της Γιάννας(είδα φίλους που είχα χρόνια να δω-σχεδόν μια δεκαετία)
ε)επισκέφθηκα το art foundation στο Μοναστηράκι και ψώνισα ένα υπέροχο κολιέ με το λογότυπο της Chanel(μαιμού μεν,εντυπωσιακό δε),το οποίο ταιριάζει μούρλια με την κάρτα αεροδρομίου μου
στ)η κολλητή μου φίλη μου ανακοίνωσε ότι είναι έγκυος κι ότι επιστρέφει τον Φλεβάρη Ελλάδα για 6 μήνες
ζ)κοιμόμουνα ατελείωτες ώρες δίχως ντροπή(είμαι σχεδόν βεβαία ότι ροχάλιζα κιόλας)
η)πήγα Σούνιο για περίπατο κι ένα βράδυ "αφιερώθηκα" στο ναό του Ποσειδώνα

Την Δευτέρα επιστρέφω στην δουλειά με όρεξη(?). Σήμερα μάλιστα έβλεπα στον ύπνο μου ότι αλλάξαμε θέση ως εταιρία μέσα στο αεροδρόμιο κι ότι to merchandising ήταν άλλ'αντ'άλλων.Προσπαθούσα-λέει-μάταια να βρω ένα πορτοκαλί μανό για μια πελάτισσα και της έδωσα ένα πορτοκαλομπλέ(δεν παίρνω πολλά ναρκωτικά,νταξ';).Επιπλέον αντί να πάω Δευτέρα στην δουλειά πήγα Κυριακή και-ο μαλάκας-το ανακάλυψα όταν σχόλαγα.

Saturday, October 24, 2009

Η γυναίκα-αστερίας

H γυναίκα-αστερίας είναι μια γυναίκα με πάθος. Είναι εκείνη που ενώ έχει συσσωρευμένη την σεξουαλική ενέργεια μέσα της δεν μπορεί να την εκτονώσει κάπου. Οπουδήποτε. Ούτε και κάτω από τα σεντόνια της.
Η γυναίκα-αστερίας είναι αυτή που υπακούει τον άνδρα/φίλο της στο εκάστοτε βίτσιο του. Κυρίως, όμως, ελκύεται από άνδρες ντεκαβλέ,μικροτσούτσουνους και τελείως ξενερουά.
Ένας τέτοιος άνδρας-ας πούμε-είναι αυτός που θα της δείξει ενδιαφέρον με επιθετικότητα κι όταν έρθει η άγια στιγμή του κρεβατιού εκείνος θα έχει ανοιχτή την τηλεόραση στο ματς της ημέρας: 'Αθηναικός-Πανσερραϊκός'. Θα πηδάει όλος χαρά. Θα λάμπει. Κι η γυναίκα-αστερίας θα έχει πόδια και χέρια ανοιχτά για να...πανηγυρίσει.
Ένας άλλος άνδρας θα της κάνει το τραπέζι σε ένα παραλιακό στέκι με θέα το ηλιοβασίλεμα και την θερμοκρασία στους μείον πέντε. Εκείνος θα αψηφήσει το κρύο και θα της δώσει το πανωφόρι του. Μπορεί η ιδέα του για το παραλιακό ταβερνάκι να μην ήταν καλή αλλά θα τους περιμένει η ζεστή φωτιά του δωματίου τους. Και ναι. Θα ερχόταν-και πάλι-εκείνη η άγια ώρα του κρεβατιού.Κι εκεί που θα ήταν έτοιμος να μπει στον "κήπο της Εδέμ" θα χτυπούσε το τηλέφωνο και θα ήταν η μάνα του στην άλλη άκρη της γραμμής. Εκείνος απτόητος θα συνεχίσει να πηδάει-αφού η στήση του θα του το επιτρέπει. Για μια ακόμα φορά,η γκόμενά του θα μείνει με τα χέρια και πόδια ανοιχτά σε μια...προσπάθεια κατανόησης και σεβασμού προς την μελλοντική της πεθερούλα.
Ο τελευταίος στην σειρά είναι κι ο πιο μάγκας της παρέας. Αυτός θα ξέρει όλα τα κόλπα. Κυρίως αυτά που δεν κάνουνε στις τσόντες και δεν τα τραβάνε στην κάμερα γιατί θα τους έκοβε το ραδιοτηλεοπτικό. Αυτός θα ξέρει-υποτίθεται- τις ανάγκες μιας γυναίκας. Είναι εκείνος που θα δώσει τα "φώτα" του στις επόμενες γενιές. Είναι εκείνος που θα "πάρει" μια γυναίκα στα σοβαρά. Αυτός ο άνδρας θα πρέπει να ξέρει τα πάντα γύρω από το σεξ. Θα έχει και προσόντα. Ευτυχώς θα είναι κι ορφανός. Σε κάτι τέτοιους όμως πετυχαίνουν γυναίκες ανοργασμικές. Γυναίκες που μόνο με τα "πρέπει" ανεβαίνουν στο κρεβάτι. Καβλώνουν; Ένας Θεός το ξέρει. Θα έχεις παρατηρήσει κι εσύ: όταν την βάλεις στο κρεβάτι τότε εκείνη μένει στάσιμη. Σαν νεκρή. Έτοιμη να την σκοτώσεις στο ξύλο γιατί δεν κουνιέται. Έχει χέρια και πόδια ανοιχτά. Ανοιχτά έχει και τα μάτια της. Σκέφτεται το κομμωτήριο που έχει αύριο στις εννέα.
Όλες αυτές,κυρίες και κύριοι,είναι η γυναίκα-αστερίας. Ω ναι!Σε όλες τις εκφάνσεις της.

Monday, October 19, 2009

Πότισέ με


Eκατομμύρια σκέψεις πλημμυρίζουν την έρημο του μυαλού μου κάθε μέρα. Ευτυχώς υπάρχουν και κάτι κάκτοι εκεί πάνω που απορροφούν εκτός από τις θετικές και κάτι άλλες αρνητικές σκέψεις. Τίποτα δεν κατοικοεδρεύει εκεί πάνω. Σου το λέω.Μόνο κάτι μικροί,καχεκτικοί κάκτοι. Κάτι θα ήξερε ο daddy όταν με διάβαζε μαθηματικά στο δημοτικό και ΄μπουμπούνα' με ανέβαζε 'μπουμπούνα' με κατέβαζε.
Έτσι γεννήθηκα. Τί να κάνω; Έτσι εξηγείται και το γεγονός ότι είμαι ψυχρή ορισμένες φορές. Σαν αυτό που μου είπες να μην πέρασε από καμία επεξεργασία. Διότι-απλούστατα-δεν υπάρχει ούτε ένα εκατοστό μικροτσίπ 'ιντέλ' ανάμεσα στις αρτηρίες και στους ιστούς. Για να καταλάβεις,όταν χτυπώ το κεφάλι μου στην ξύλινη ντουλάπα με τα χειμωνιάτικα ακούγεται ένας stacatto ήχος 'κλοκ'. Χειρότερα κι από καρπούζι δηλαδή. Αχ! Μακάρι να είχα κουκούτσια στο μυαλό(ποιο μυαλό;). Όχι ένα και δύο,αλλά τριακόσια εβδομήντα δύο. Ναι. Τόσα θα ήθελα.
Είχα βγει στην αγορά τις προάλλες και τα πουλούσαν με το κιλό. Ξενέρωσα όμως με το καμάκι του μαγαζάτορα και δεν πήρα ούτε ένα για δείγμα. Έκτοτε σταμάτησε κι η παροχή αίματος εκεί πάνω και το κεφάλι μου άρχισε να γίνεται μπλε. Μπλε κεφάλι με μωβ στολή αεροδρομίου πάει;
Είπα αεροδρόμιο και θυμήθηκα την άδειά μου και κωλοχάρηκα. Σε ενημερώνω ότι για τις τελευταίες δέκα ημέρες του Οκτωβρίου θα κοιμάμαι ανελλειπώς με την ελπίδα ότι εκτός από κάκτους όλο και κανένα μανιτάρι ή κυκλάμινο θα φυτρώσει λόγω φθινοπώρου.

Thursday, October 15, 2009

Tι σημαίνει 'σ'αγαπώ';


Σημαίνει μια καλοκαιρινή βραδυά στο εξοχικό επιστρέφοντας απ'το νυχτερινό μπάνιο να σου φέρνω την πετσέτα και να σε τυλίγω στην αγκαλιά μου.

Σημαίνει να ακούω όταν είμαι μόνη μου την ησυχία να μου φωνάζει ότι είσαι εκεί.

Σημαίνει να ταξιδεύω εκατομμύρια έτη φωτός για να κουρνιάσω δίπλα σου.

Σημαίνει όλα τα χρώματα της γης μαζεμένα.Σημαίνει όμως και κάθε συνδυασμός και κάθε απόχρωση που αυτά φτιάχνουν.

Μήπως σημαίνει ζάχαρη;

Σημαίνει και αυτό.

Συμβαίνει να σημαίνει όμως κι εκείνη την ορχήστρα που είδαμε μαζί στο φετιβάλ Αθηνών εκείνο το καλοκαίρι κρατώντας ο ένας το χέρι του άλλου.

Σημαίνει το κεραμύδι που αγκαλιάζει τις χιονισμένες σκεπές των σπιτιών σ’ένα ορεινό χωριό της Μακεδονίας.

Σημαίνει ότι αύριο(μπορεί και μεθαύριο τώρα που το σκέφτομαι) θα σου αφήσω ένα σημείωμα πάνω στην πόρτα του ψυγείου που να γράφει ‘Σ’αγαπώ(και σήμερα)’.

Σημαίνει στον καθένα κάτι διαφορετικό αλλά στην πραγματικότητα είναι το ίδιο σε όλον τον κόσμο.

Σημαίνει το φούξια του Matisse.

Σημαίνει το τσάι ‘English Breakfast’ να συνοδεύεται από φρέσκο γάλα κι όχι εβαπορέ..Εσύ ξέρεις καλύτερα πώς το προτιμώ.

Σημαίνει ότι αυτά που δεν γνωρίζεις για μένα θέλεις να τα μάθεις χωρίς καμία αλφαβητική σειρά.

Σημαίνει ότι θα ανέβουμε μαζί μια ετοιμόρροπη σκάλα για να δούμε το ηλιοβασίλεμα από μια βρώμικη ταράτσα κάπου στην Καστέλα.

Σημαίνει ότι τα βράδυα θα βλέπεις μπάλα χωρίς διαπραγματεύσεις.Μετά όμως θα με παίρνεις αγκαλιά και θα βλέπουμε μαζί ‘sex and the city’.

Σημαίνει ότι το άλλο καλοκαίρι θα είναι εντελώς διαφορετικό και καλύτερο από το κάθε προηγούμενο.

Σημαίνει ότι θα ανάβεις τα ξύλα του τζακιού.

Το 'σ'αγαπώ' σημαίνει να μπορείς να σταματήσεις τον χρόνο στις δώδεκα παρά ένα λεπτό.

Σ'αγαπώ.

Sunday, October 11, 2009

Δέκα πράγματα που μισώ να κάνω στον εαυτό μου

1)Να τρώω γρήγορα και κατά συνέπεια να δαγκώνω(ευγενική ερμηνεία του 'ξεσκίζω') το μάγουλό μου.

2)Να ανοίγω την ψαλίδα στο μαλλί μου.

3)Να βάζω πρόγραμμα με deadline ακόμα και στις αποφάσεις ζωής.

4)Να το παίζω χαζή σε χαζούς ανθρώπους για να φαίνονται εκείνοι πιο έξυπνοι από μένα.

5)Να λέω 'ναι' σε μαλάκες κι 'όχι' στα πρόσωπα που αγαπώ.

6)Να μην μπορώ να δανειστώ χρήματα ακόμα κι από την αδερφή μου όταν στα μισά του μήνα έχω μείνει με 5 ευρώ.

7)Να μην μπορώ να συμφιλιωθώ με την ιδέα 'δασκάλα πιάνου'.

8)Να διαβάζω με το ζόρι ένα βιβλίο που δεν μου αρέσει από την πρώτη σελίδα.

9)Να μην ψάχνω πλέον οντισιόν γιατί δεν έχω προετοιμάσει κανέναν μονόλογο.

10)Να τρώω ό,τι junk υπάρχει στο αεροδρόμιο όταν 3 χρόνια πριν ήμουν υπέρμαχος του σπιτικού φαγητού και της γυμναστικής.

Wednesday, October 07, 2009

Προσεχώς: άλλο κράτος

Megaλώνοντας αρχίζουν να μειώνονται οι φιλοδοξίες,η όρεξη για βόλτες,για σεξ,για μαλακία,τα φλερτ,οι περιορισμοί,οι γκόμενοι,οι μόνιμοι κι οι ανώνυμοι,τα ταξίδια,ο ελεύθερος χρόνος,τα λεφτά,το διάβασμα.Αντίθετα,αυξάνονται οι υποχρεώσεις,οι απαιτήσεις,τα προβλήματα υγείας,οι φόροι,τα βίτσια,οι ευθύνες,η περιέργεια,η ανάγκη για πειράματα γεύσεων κι όχι μόνο.
Δεν με πήρανε τα χρόνια,αλλά η εμπειρία μου ως εργαζόμενη-παραπάνω από έναν χρόνο πλέον-στο αεροδρόμιο με ωρίμασε με τρόπο γρήγορο αλλά και φυσικό.Στις συζητήσεις μου με συναδέλφισσες ανακαλύπτω κι άλλα κομμάτια του εαυτού μου που δεν ήξερα μέχρι σήμερα.Έγινα πιο κοινωνική αλλά κι ευαίσθητη σε ό,τι αφορά τα δικαιώματά μας αλλά και το πολιτικό σκηνικό της χώρας μας που για ακόμα μια φορά δεν θα αλλάξει παρόλη την αλλαγή κυβέρνησης.Πρόκειται για μια παραλλαγή το ίδιου θέματος.Είναι περίεργο που ενώ μοιράζομαι τις ίδιες απόψεις με τους περισσότερους νέους(μέχρι 40 ετών) οι περισσότεροι από εμάς ακόμη υπολογίζουμε την άποψη της μαμάς και του μπαμπά(ακόμα και να μην υπάρχουν στην ζωή)και τελικά ψηφίζουμε ό,τι να'ναι.
Φέτος ψήφισα συνειδητοποιημένα.Φέτος αποφάσισα ότι την καλύτερη άποψη για τα πράγματα την αποκτάς μόνος σου.Βλέπεις σκάνδαλα,βλέπεις λαμογιές,βλέπεις εκείνον τον συμμαθητή σου τον στούρνο που πήρε θέση στο υπουργείο Πολιτισμού κι αναρωτιέσαι,βλέπεις αξιόλογους ανθρώπους που κάνουν δουλειές του ποδαριού,δουλειές μαύρες για εργοδότες 'μαυρισμένους',βλέπεις την γη καμμένη,βλέπεις ότι ο ήλιος που ανατέλλει κάθε πρωί(και τον τελευταιο χρόνο έχω δει πολλές φορές την ανατολή,πίστεψέ με)θα ξυπνήσει μια μέρα κουρασμένος και θα μας πει 'αι στο διάολο' και θα εξαφανιστεί,βλέπεις γιαγιάδες που πιστεύουν ακόμη σε ιδεολογίες παπανδρεϊκές και καραμανλικές,βλέπεις τους φίλους σου να κάνουν παιδιά και θαυμάζεις την υπομονή τους αλλά και το θάρρος τους που φέρνουν ένα παιδί σε μια τέτοια κοινωνία,βλέπεις τα παιδιά να σχολάνε από τα σχολεία τους και να ξοδεύουν τα απογεύματά τους σ'ένα γαμημένο φροντιστήριο,βλέπεις και τους γιατρούς να μένουν δύο και τρία 24ωρα εφημερία για να υποστηρίξουν ένα σύστημα υγείας υπό κατάρρευση,βλέπεις και κάτι νεόπλουτους να κυκλοφορούν επιδεικτικά μέσα στο κέντρο με την mercedes τους με ζυγό αριθμό σε μονή ημερομηνία,βλέπεις τις Κυριακές οι άνθρωποι να φοράνε ακόμη τα καλά τους σαν ένα ευχαριστώ στον Κύριο που ζούνε και δεν δουλεύουν.Well,guess what!Tις Κυριακές δουλεύει πολύς κόσμος.
Περισσότερο φέτος από οποιαδήποτε άλλη εκλογική ψηφοφορία-πιστεύω ότι-η ψήφος των Ελλήνων δεν ήταν ψήφος εμπιστοσύνης,αλλά ψήφος 'διώξτε τους μαλάκες,μην μας πάρουν και το βρακί ακόμα' .Είμαστε έντεκα εκατομμύρια άνθρωποι περίπου.Θέλεις να μου πεις ότι μόνο οι 160 πράσινοι κι άλλοι τόσοι μπλε είναι άξιοι να οδηγήσουν μια χώρα σε κάτι πιο καθαρό;Θέλεις να μου πεις ότι μια ζωή θα υπάρχει αυτό το ping-pong εξουσίας;Αν ναι,τότε θα είναι το καλύτερο thriller video clip που μαγνητοσκοπήθηκε ποτέ.

Friday, October 02, 2009

Little Nightmare Music!