Thursday, July 30, 2009

Abahalalah:

Πρόκειται για ασθένεια του νευρικού συστήματος με την κύρια συμπτωματολογία να σημειώνεται στην ευρύτερη επίκτητη συμπεριφορά του ατόμου κι εν γένει στην γλώσσα του(σωματική και στοματική).Ο ασθενής συμπεριφέρεται με τρόπο αλλοπρόσαλλο και σχεδόν πάντοτε επιμένει ότι δίκιο έχει μόνο αυτός κι ο Θεός αφού ο ίδιος είναι ο Θεός.
Έχειν υπό την κατοχήν του αντικείμενον μακρύν και στενόν-κατα προτίμησην στυλό χρώματος μπλε-και γυροφέρνει εσωστρόφως το σώμα του αντικειμένου.Αποφεύγει,δε,την επαφήν με το στόμα καθότι παρουσιάζεται υπογλυκαιμικό επεισόδιο κάθε 23' και 46".
Η αυτόβουλος φραγή των βλεφάρων παρουσιάζεται σε τακτά χρονικά διαστήματα και συνίσταται έλεγχος για την αποφυγή παρεξηγήσεων με τον περίγυρό του.
Τα άτομα της Abahalah νόσου αμφισβητούν και κοροιδεύουν τον συνομιλητή τους ενώ παράλληλα καυχιόνται για τις πραγματικές αρετές των.
Συνυπολογίζοντας συμπτώματα κι έρευνες η επιστήμην ήλθε να λύσει το μυστήριον ετούτο ως προς την φαρμακευτικήν αγωγήν και να καταχωρήσει δια πρώτην φοράν στην οικουμένη ολάκερη την πανάκειαν δια την νευρασθενική φύση της νόσου.Καταλήγει εν κατακλείδι ότι ο ασθενής θα πρέπει:
α)να διακόπτει κάθε επαφή με blogging κάθε μήνα Αύγουστο
β)να δουλεύει στο αεροδρόμιον και να σκληραγωγείται δια την επίτευξην προτύπου συμπεριφοράς
γ)να τρέφεται αποκλειστικά με κολιούς και μύγες
δ)να μειώσει τις διασκεδασώρες στο minimum
ε)να πληρεί τις προυποθέσεις για καθημερινόν-ενιαίον ή σπαστόν-ύπνον και
στ)να ερωτοτροπεί άνευ ενδοιασμών και συστολών.

Tuesday, July 28, 2009

Saturday, July 25, 2009

Κρύο...Ντρρρρ!

Παραμονή Χριστουγένων.
Φωτεινά λαμπάκια στολίζουν τις βεράντες,τις πλατείες,τα δέντρα πάνω.Τα πάντα.Έξω οι δρόμοι είναι ασφυκτικά γεμάτοι από χιόνι.Ταξιδιάρες νιφάδες καταφθάνουν με δύναμη από τον βορρά.Πατημασιές διακρίνονται στο μονοπάτι που οδηγούν στο πέτρινο εγκαταλελημένο σπίτι στο Κεφαλάρι.Σύντομα κι αυτές θα εξαφανιστούν όπως τα άστρα που τα κάλυψε το λευκό πάπλωμα του χιονιά.
Δυο παιδάκια παίζουν στην αυλή του σπιτιού.Η μαμά ετοιμάζει το αποψινό εορταστικό τραπέζι.Ο μπαμπάς ανάβει τα ξύλα.Λίγο αργότερα η φωτιά θα αργοσβήνει και θα αποζητά με τους διακριτικούς ήχους "τσικ-τσικ,κρακ-κρακ" κάποιος να την πλησιάσει για της αλλάξει πλευρό.Στο τζάκι κρέμεται μια μάλλινη,μεγάλη κάλτσα που έπλεξε η γιαγιά την ώρα που καθόταν μπροστά στο παράθυρο της εισόδου.Τα πόδια της καλύπτονταν με μια μπλε,πελώρια,χιλιοδιπλωμένη κουβέρτα κι αντί για παντόφλες φορούσε τερλίκια.Ήταν η ώρα του απογευματινού τσαγιού.
Την επόμενη μέρα το ρεύμα είχε κοπεί.Η θύελλα είχε κοπάσει.Οι αρχές ανακοίνωσαν να μην βγαίνει κανείς έξω χωρίς σοβαρό λόγο.Τα πάρκα είχαν γεμίσει από έλκυθρα,χιονάνθρωπους και χιλιοπατημένο χιόνι.
Ξαφνικά όλα σταμάτησαν.Η γη αναποδογύρισε.Οι χιονάνθρωποι άρχισαν να λιώνουν.Η μάλλινη κάλτσα μπήκε στην κούτα με τα υπόλοιπα χριστουγενιάτικα στολίδια στο πατάρι.Τα παιδάκια παίζανε πλέον στις παραλίες με τα κουβαδάκια τους.Κι η γιαγιά είχε πεθάνει.

Tuesday, July 21, 2009

Για την φουκαριάρα την μάνα μου

Είτε έχεις γεννηθεί μάνα είτε γίνεσαι μάνα συν τω χρόνω αφιερώνεις τον περισσότερο χρόνο(αν όχι όλο)στο παιδί σου.Ακολουθείς πάντα το ένστικτό σου και τις αρχές που έχεις διδαχθεί κι εσύ η ίδια από την μάνα σου και γιαγιά του παιδιού σου.Ενίοτε απορρίπτεις συμπεριφορές που είχαν ενσωματωθεί στον οικογενειακό σου περίγυρο κι ανακαλύπτεις λύσεις προβλημάτων συζητώντας με άλλες μανάδες ή δασκάλες ή ψυχολόγους.Ανησυχείς, ελπίζεις, προλαμβάνεις, απολαμβάνεις, χαίρεσαι, γελάς, σιχτηρίζεις, αναρωτιέσαι, αναθεωρείς, παρακαλάς, περηφανεύεσαι, καρδιοχτυπάς, μεταδίδεις,δίνεις, προσφέρεις, υπομένεις, παρηγορείς, ξαγρυπνάς, σχεδιάζεις, προγραμματίζεις, φροντίζεις, σιγυρίζεις, τρέχεις(και δεν φτάνεις), μαλώνεις, αναπτερώνεις, συμπαραστέκεσαι, πονάς, νοσταλγείς, ΖΕΙΣ.
Δεν ξέρω αν γίνω εγώ ποτέ μητέρα,αλλά οφείλω να πω ότι χρωστάω πολλά στην δική μου την μάνα.Αν δεν υπήρχε εκείνη πολύ πιθανό να κατέληγα σε κάποιο ίδρυμα ή με κάποιον πατέρα που να με έδερνε από το πρωί ως το βράδυ ή τέλος πάντων να ζούσα μια κανονική ζωή όταν τώρα ζω μια ονειρεμένη.Δεν μου έλειψε τίποτα.Δεν εννοώ ότι είμαι κακομαθημένη.Αυτό ίσως να συμβαίνει τώρα που βαριέμαι να σιδερώσω και τα περιμένω όλα έτοιμα(ειδικά το σίδερο το μισώ).Όλα μου δίνονταν με μέτρο και ποτέ απλόχερα.Έφαγα ξύλο.Δεν το αρνούμαι.Όχι πολύ.Κάτι σφαλιάρες από'δω κι από'κει.Ειδικά στο θέμα των σπουδών μου και παρά τις απόψεις της περί αβέβαιου επαγγελματικού μέλλοντος(που πράγματι έχουν βγει αληθινές μέχρι αποδείξεως του εναντίου)έδειξε κατανόηση κι υποστήριξε όποια μου απόφαση.Η μάνα μου έχει πολλά καλά.Βασικά περισσότερα κι απ΄την δική σου την μάνα(πας ένα στοίχημα;).Μ'αρέσει που έχω την μάνα δίπλα μου κι όχι απέναντί μου.Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι είμαστε φίλες.Έχουμε το ίδιο γούστο σε πολλές κατηγορίες πραγμάτων.Συναισθηματικά δεν εκδηλωνόμαστε παρά μόνο με κάτι τρυφερές αγκαλιές 2-3 φορές το μήνα κι όταν είμαστε μόνες.Αλλά μέχρι εκεί.Δεν την θέλω στην ζωή μου όπως τα γεμιστά το ρύζι.Την προτιμώ ως την κανέλα στον απογευματινό cappuccino.Εκεί και διακριτική.
Σήμερα βέβαια η Σούλα μου *μπιπ* την ψυχολογία μου γιατί μου έκοψε στη μέση την κάθοδό μου στο Σούνιο για δουλειές που δεν έχω καμία όρεξη να κάνω εν μέσω καλοκαιρινής περιόδου κι αυξημένου επαγγελματικού φόρτου.Για μένα όμως έπρεπε να φύγω για να πάω να κοιμηθώ.Μα που τέτοια τύχη;Στο πατρικό μου,στην Αθήνα είναι αδιανόητο να κάνω έναν συνεχόμενο και φυσιολογικό ύπνο.Λίγο ο μπαμπάς που φωνάζει πρωινιάτικο.Λίγο η γυναίκα που βάζει σκούπα 8 η ώρα το πρωί.Λίγο που χτυπάνε τα τηλέφωνα του σπιτιού.Ε,δύο ρεπό έχω κι εγώ η έρμη και ένα 8ωρο ύπνου δεν μπορώ να το κλείσω.Άσε που ξυπνάω μες στη νύχτα έντρομη μήπως έχω πρωινή βάρδια κι έχω αργήσει και χάσω το υπηρεσιακό.Ουφ!Μα κανένας σεβασμός πια στο εργαζόμενο κορίτσι που είναι όρθια 8 ώρες την ημέρα,που δουλεύει σε γιορτές κι αργίες,που εξυπηρετεί πελάτες που δεν τους αξίζει ούτε ένα άρωμα Chanel,που πρέπει να αντιμετωπίζει την αποτυχημένη μουσική πορεία της κάθε φορά που συνθέτει ένα καινούριο κομμάτι, που όταν όλοι οι άλλοι κάνουν μπάνιο στην θάλασσα εκείνη δεν έχει δυνάμεις να σηκωθεί ούτε μέχρι την τουαλέτα;Εδώ θα μείνω.Στην πόλη που κοιμάται με ανοιχτά τα μάτια.
Κάτι πρέπει να αλλάξει.Σου υπόσχομαι και μάρτυράς μου ο Τούλα ότι του χρόνου τέτοια μέρα θα μιλάμε για άλλα και πολλά διαφορετικά.Θα με βρεις αλλού.Αυτό είναι το μόνο σίγουρο.
-Μόνο,μανούλα,το παστίτσιο να παραμείνει το ίδιο νόστιμο όπως το σημερινό.Α!Και να σταματήσεις επιτέλους αυτή την γκρίνια...."νιαρ και νιαρ" μες στο αυτί μου.

Saturday, July 18, 2009

Να και μια ανάρτηση με βαθύτερα νοήματα

Nάμαστε(=ο χαιρετισμός στην Υoga).

Αγαπημένε μου,αναγνώστη.Βρίσκομαι στην ευχάριστη θέση να σου ανακοινώσω ότι από τις 15 Ιουλίου έχει ξεκινήσει το promotion της Coco Mademoiselle.Πράγμα που σημαίνει στήσιμο,παραγγελίες,πωλήσεις,αποτελέσματα βρίσκονται όλα μέσα στο μυαλό μου.Σου είχα πει πόσο δύσκολος θα ήταν ο Ιούλιος.Κι ούτε ένα 4ήμερο ρεπό μέσα σε αυτόν.Σκατά!

Υπάρχουν όμως άνθρωποι γύρω μου που με στηρίζουν με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο.Άνθρωποι της οικογένειας.Άνθρωποι-καλαμπόκια.Άγνωστοι(μέχρι χθες) άνθρωποι.Άνθρωποι που συμπάσχουν αυτόν τον μήνα κι αυτοί.

Κι ύστερα υπάρχουν κι αυτές οι θερινές νύχτες.Τότε που γυρίζω απ'την δουλειά και το σπίτι μου έχει βάλει μια τεράστια πινακίδα στην είσοδο λέγοντας "Να φύγετε.Να πάτε αλλού".Κι εγώ ούτε που προλαβαίνω να αλλάξω σουτιέν και με βρίσκεις μια στην παραλιακή,μια στο κέντρο της Αθήνας,μια στην πλατεία Χαλανδρίου.

Να ξεφύγω.Να με κυνηγήσεις.Να μου πιάσεις το χέρι.Να ακουμπήσεις τα χείλη πάνω στα δικά μου.Να μου υποσχεθείς ότι δεν θα υποσχεθείς τίποτα.Να το ζήσουμε όλο αυτό.Να μου χαιδέψεις τα μαλλιά.Να με παρασύρεις.Να έρθω σπίτι σου.Να με αλείψεις με τους καλοκαιρινούς χυμούς σου.Να με κοιτάξεις μες στα μάτια.Να κοιμηθείς πάνω μου.Μέσα μου.Να ανοίξω τα μάτια και να είσαι ακόμα εκεί.

Μα ΠΟΙΟΣ μαλάκας σαμποτάρει στην ανάρτησή μου;Ορίστε μας(εμμμ..τα βλέπεις:χαζεύει η τακαμούρα).

Thursday, July 16, 2009

Εκπαίδευση όπως λέμε Καμικάζι

Πρώτη ώρα:Μαθηματικά
Δεύτερη και Τρίτη ώρα:Αρχαία και Γλώσσα
Τέταρτη ώρα:Γυμναστική
(Ακολουθεί το μεγάλο διάλειμμα των 20')
Πέμπτη ώρα:Θρησκευτικά
Έκτη ώρα:Γαλλικά

Kαθόλου δεν μου έχει λείψει το σχολείο.Και τώρα που άκουσα στο ραδιόφωνο για την επόμενη εκπαιδευτική μεταρρύθμιση μ'έπιασαν τα γέλια.Οδηγούσα στην οδό Μεσογείων κι είχα λιώσει α)από την ζέστη(γιατί το αυτοκίνητό μου είναι 15ετίας βλέπεις και το air condition έχει χαλάσει) και β)από τα γέλια.
Δεν μπορώ τα "θα" τους.Δεν αντέχω τα λόγια χωρίς βάση και ουσία.Δεν κατανοώ την στάση της αντιπολίτευσης που πάντα θα λέει το αντίθετο.Δεν μου αρέσει η μονιμότητα.Οι δάσκαλοι-καθηγητές πρέπει να ελέγχονται.Πφφφ!Αλλά ο ελληνικός έλεγχος θα εμπεριέχει πάντα την λαμογιά.Η διαφθορά σε όλο της το μεγαλείο.
Φροντιστήρια,ιδιαίτερα,βοηθήματα,θυσίες,λεφτά...Αν εξυγχρονιστεί το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα πού θα βρούνε δουλειά η χιλιάδες καθηγητές μαθηματικών,φιλολογικών,φυσικής;Είναι πολύ βολική η παρούσα κατάσταση.Έχει επαναπαυτεί κι η τελευταία Μαρίκα για το παιδί της που ελπίζει τουλάχιστον να περάσει σε κανένα Τ.Ε.Ι.Να περάσει το παληκάρι της κάπου(κι ας μην του αρέσει το αντικείμενο).Να πάρει πτυχίο.Να αναγνωριστεί από την κοινωνία ως μορφωμένος.
Πάλι στα ίδια τραπέζια θα συζητήσουνε οι αρμόδιοι.Πάλι προτάσεις δανεισμένες ή βολικές θα γίνουν.Και πάλι πειραματόζωα της πολιτικής σκηνής θα γίνει η νέα γενιά.Θέλω να λέω ευχαριστώ που αποφοίτησα την σωστή στιγμή και πρόλαβα μόνο τις αλλαγές:αρχαία από την α' γυμνασίου και δύο γλώσσες στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο.

Tuesday, July 14, 2009

Διαφορετική ομοιότητα

Έχω έναν φίλο.Κέρδισε 100.000 ευρώ σε ένα παιχνίδι.Δεν το ξέρει κανένας παρά δυο-τρεις.Ένας κολλητός του εγώ κι άλλος ένας(?).Μου είπε ότι άλλαξε η ζωή του.Τον έκοψα όχι απλά χαρούμενο αλλά αποφασισμένο.Τρέχει και δεν φτάνει.Είχε και χρέη και τώρα φαντάζει ανακουφισμένος.Το μόνο ντεσού είναι ότι αρχίζει να αναθεωρεί την σχέση του.

Έχω κι άλλον έναν φίλο.Εκείνος μπορεί να χρωστάει καμιά 100άρα χιλιάδες ευρώ.Τα έχασε σε έναν αγώνα(ζωής;).Είναι καλό παιδί.Κι η δική του ζωή έχει αλλάξει γιατί πέρυσι τέτοια εποχή περίπου αποφάσισε να δημιουργήσει.Κι αυτός τρέχει και δεν φτάνει αλλά για τα πιο ουσιώδη,τα πιο σημαντικά.Το μόνο ντεσού είναι ότι δεν έχει αρχίσει να αναθεωρεί την σχέση του.

Saturday, July 11, 2009

O γαμπρός

Έψαξα από'δω,έψαξα από'κει κι η αλήθεια είναι ότι είχα απογοητευτεί.Τελικά-πράγματι-το διαδίκτυο μας φέρνει πιο κοντά.Ούτε που μπορούσα να φανταστώ ότι ο γαμπρός(a.k.a άνδρας της ζωής μου)βρισκόταν κάτι χιλιάδες μίλια μακρυά μου.Μου έστειλε χθες μήνυμα στο e-mail μου ότι δεν μπορεί να ζήσει χωρίς εμένα.Νιώθω τυχερή,εκστασιασμένη,λαμπερή,όμορφη κι όλα αυτά γιατί ο γαμπρός ευρέθη κι έχει όλα τα κομφόρ.Σύντομα θα περάσει κι από το αεροδρόμιο να μου κάνει επίσημη πρόταση γάμου γονατιστός και μπροστά σε όλους και σε όλες.




(Δεν είναι ένα κουκλί;)

Friday, July 10, 2009

Πρόβα νυφικού

Eίχα πάει-που λες-σε μια πρόβα νυφικού τις προάλλες και χάζευα την βιτρίνα με τα πολύ extravagant(μου διαφεύγει η λέξη στα ελληνικά)νυφικά.Σχεδόν με κούρασε να τα κοιτάζω.Ζαλίστηκε το μάτι μου,γ*** την π****** μου.Τι swarovski!Τι λουλούδια!Τί τούλια!Τι οργάντζες!Τι φουσκωτοί φραμπαλάδες!Τι ασσύμετρα κρόσια.Ουφ!Δεν ξαναπατάω εκεί μέσα.Θα αρχίσω να εμφανίζω συμπτώματα επιληπτικού σοκ.

Ε με τα πολλά άρχισα να ψάχνω η έρημη κανά φουστανάκι της προκοπής στο διαδίκτυο για τον γάμο που μόλις σε κάλεσα κι εκεί που είχα μάθει τα πάντα,όλα για τους γάμους και τα πανηγύρια βρήκα το ένα και μοναδικό φόρεμα για τη νύχτα του γάμου μου.

Και ιδού....

Λιτό κι απέριττο.Και το τελείωμα στο λαιμό νομίζω θα μου πηγαίνει μούρλια.Άντε κι επειδή είναι γάμος θα φορέσω και το πέπλο(@#%@$#$^)

Υ.Γ:Νομίζω ότι το συγκεκριμένο νυφικό ταιριάζει με όλους.Οπότε δεν θα δυσκολευτώ να βρω και τον γαμπρό,ναι;

Wednesday, July 08, 2009

Προσκλητήριο Γάμου

Σας προσκαλώ στον γάμο μου που έγινε το προηγούμενο Σάββατο στο ιερό γιαπωνέζικο εκκλησσάκι Υο-Υo moura κι ώρα 5η πρωινή.Όσο λιγότεροι προσέλθουν τόσο το καλύτερο καθότι στην ατμόσφαιρα κυριαρχεί ένα "runaway bride" syndrome όπως καταλαβαίνετε.Παρακαλείσθε,προσκεκλημένοι και στριπτηζέζ,να φέρετε ταπεράκια από το σπίτι- μιας κι ο σεφ παντρεύεται τον καλό του στην Μύκονο φέτος-καθώς και σαμπάνιες Κριστάλ(ας γιορτάσουμε με στυλ).Προσωπική μου προτίμηση(όχι ότι με ρωτήσατε)είναι το παστίτσιο αλλά και με κόκκορα κρασάτο να μου έρθετε εγώ(το υπόσχομαι) θα έρθω και στον δικό σας γάμο.
Λοιπόν;Τι νέα;Α!Ναι...που λέτε παντρεύομαι με κουμπάρο και παπά.Ο γαμπρός δεν το ξέρει ακόμα κι ήλπιζα στο δικό σας θάρρος και κουράγιο να τον ενημερώσετε πέρυσι ή πρόπερσι.Κι επειδή είμαι καλόκαρδη τα δώρα(a.k.a cash) μπορείτε να μου τα δώσετε πριν την τελετή κι εγώ θα τα μοιραστώ με το έτερον ήμισυ λίγο μετά την δεξίωση κι αφού τον έχω ποτίσει ένα κάρο μ*****ες...εχέμ...αγκαλίτσες.

Σας περιμένω(όποτε μπορέσετε...δεν βιαζόμαστε)

Οι οικογένειες
Του πρώτου και του δευτέρου ορόφου

Tuesday, July 07, 2009

Bacteria

Monday, July 06, 2009

Γέφυρα

Έξω από την διοίκηση του αεροδρομίου και λίγο πριν στρίψεις για το IKEA υπάρχει μια γέφυρα.Αυτή περνάει πάνω από το δρόμο και το σιδηρόδρομο.Όταν παίρνω το αυτοκίνητό μου στο αεροδρόμιο παρκάρω κάπου εκεί κοντά.Περνώ πολλές φορές πάνω από αυτήν την γέφυρα με τα πόδια.

Χθες βράδυ καθώς γυρνούσα από την δουλειά,κοντοστάθηκα για δυο λεπτά στο κέντρο της γέφυρας.Την ώρα εκείνη περνούσε με ιλιγγιώδη ταχύτητα ο συρμός του προαστιακού.Παράλληλα φυσούσε ανεξέλεγκτα ένας θερμός αέρας.Μου ανακάτευε τα-ούτως ή άλλως-ατίθασα μαλλιά μου.Έκλεισα τα μάτια.Για εκείνη την μαγική στιγμή ένιωσα ότι πετούσα λίγα εκατοστά πάνω από την επιφάνεια της γης.Δεν μπορούσα να ακούσω ούτε τον θόρυβο των κινητήρων των αεροπλάνων.Είχα χαθεί.Ένιωθα τόσο ελαφριά.Ήμουν έτοιμη.Έτοιμη για την πρώτη απογείωση ανθρώπου τύπου Β 125 από το Ελευθέριος Βενιζέλος.

Κι όταν κατέβηκα αυτό έγινε με επαγγελματισμό χορεύτριας.Πρώτα τα ακροδάχτυλα κι έπειτα το πέλμα.Λίγο γονάτισα.Κι όταν απέκτησα την αρχική μου κορμοστασιά άνοιξα τα μάτια.Όλα είχαν γίνει πιο φωτεινά.Κοίταξα πάνω κι είδα το φεγγάρι μισογεμάτο.Του έκλεισα το μάτι κι εκείνο με την σειρά του με συνόδευσε με ύφος pas de deux μέχρι το τέλος.

Saturday, July 04, 2009

14


Γιάννη,ήσουν πάντα δίπλα μου.Και στα καλά και στα άσχημα.Τώρα είμαι εγώ δίπλα σου.Να το ξέρεις.


Βασίλη,αν και δεν είχαμε κάνει ποτέ ουσιαστικές συζητήσεις,δεν νιώθω ότι υπάρχει ψυχρότητα μεταξύ μας.


Αλέξανδρε,είσαι η αδυναμία της μητέρας μου.Ελπίζω οι επιλογές σου να σε βοηθήσουν.


Κώστα,μου αρέσει που σ'αρέσω έστω και ετεροχρονισμένα.


'Αλεξ,πάντα σκεφτόσουν και λίγα έπραττες.Μ'αγάπησες όμως.Μέχρι χθες.


Νίκο,θέλω να βγούμε για ένα ποτάκι.Θέλω να σου πω την ιστορία της ζωής μου.


Πέτρο,είμαι πολλά πράγματα μαζί,αλλά δεν κατάλαβες ποτέ και πόσα άλλα δεν είμαι.


Σπύρο,σε θαυμάζω και μακάρι να μπορούσα να σε βγάλω από'κει μέσα.Απ'το κλουβί των φόβων σου.


Δημήτρη,είσαι φίλος,αλλά όταν συζητάμε για ερωτικά θέματα με απογοητεύεις γιατί μειώνεις την νοημοσύνη σου.


Κυριάκο,που είσαι;


Μάνο,κάποτε μιλάγαμε μέχρι τις 05.00 το πρωί.Τώρα μιλάω με τον εαυτό μου μέχρι εκείνη την ώρα.


Σωτήρη,τι θα γινόταν αν πριν απο δέκα χρόνια δηλώναμε ότι είμαστε μαζί;Μαζικές αυτοκτονίες.Είμαι σίγουρη.


Δημήτρη,χαίρομαι που μου εξομολογείσαι και τα πιο απόκρυφά σου μυστικά.


Παναγιώτη,μην απογοητεύεσαι από την εξαφάνισή μου γιατί στην επάνοδό μου θα χαρείς κι εσύ μαζί μου.



Thursday, July 02, 2009

Η κάρτα

Υπάρχει σωστός τρόπος χτυπήματος της κάρτας εισόδου-εξόδου στον χώρο εργασίας;Ποιος μου εγγυάται ότι αν την χτυπήσω με τον τρόπο μου θα κατατεθούν περισσότερα χρήματα στον λογαριαμό μου;Πρέπει να την χτυπάω δυο φορές κάθε φορά ή αυτό θεωρείται υπερβολή;Το φωτοκύταρρο που ελέγχει το μικροτσίπ ελέγχει και τίποτε άλλο;Αν αργήσεις καμιά μέρα μπορεί να λείψεις στο μηχάνημα;Αν ξεχάσεις να χτυπήσεις είναι απαραίτητο να ενημερώσεις;Είναι μόνο άσπρου χρώματος η κάρτα;Γιατί αναγράφεται μόνο το όνομα πάνω κι όχι κι ο τόπος γέννησης;Έχουν ερωτευτεί ποτέ δυο κάρτες μεταξύ τους;Μήπως το μηχάνημα δεν είναι τίποτε άλλο από ένα αιμοβόρο τέρας;Έχω την αίσθηση ότι το ρολόι πάει πίσω,δεν συμφωνείς;Όταν πατάω "έξοδος" πρέπει να δώσω λογαριασμό που θα πάω;Πόσο παίρνουνε τις κάρτες αυτές χονδρική;Γιατί το μηχάνημα είναι απέναντι από τα Εverest;Η ουρά που σχηματίζεται στο τέλος της βάρδιας δεν μοιάζει με domino;Γιατί το μηχάνημα δεν μιλάει στην κάρτα μου;Αυτό δεν θεωρείται αγένεια;Μήπως πρέπει να μιλήσω στον υπεύθυνο βάρδιας;Μήπως όχι;Η κάρτα ιδρώνει το καλοκαίρι;
ΕΧΕΙΣ ΚΑΡΤΑ;