Tuesday, March 31, 2009

Quiz

  1. Μου έχει κοπεί η όρεξη(τώρα τρώω μόνο ΣΚΑΤΑ)
  2. Δεν μπορώ να κοιμηθώ τη νύχτα(τελευταίως οι τσόντες είναι χάρμα οφθαλμών)
  3. Δυσκολεύομαι στο να συγκεντρώνομαι(ανέκαθεν αυτή η δυσκολία υπήρχε)
  4. Ονειρεύομαι(με ορθάνοιχτα μάτια)
  5. Ακούω μουσική(και μαζί με μένα και ο γείτονας)
  6. Ακούω μουσική(αστάματητα)
  7. Παίζω πιάνο(κυρίως μαλακίες)
  8. Γκρινιάζω με το παραμικρό(και δεν έχω περίοδο)
  9. Ο χρόνος για μένα έχει σταματήσει(pioneering,innit?)
  10. ...(εδώ σε αφήνω ελεύθερο να αυτοσχεδιάσεις)

ΤΙ ΕΙΝΑΙ????

Monday, March 30, 2009

16:26

Evolution

Ένα κοριτσίστικο ημερολόγιο περιέχει καρδούλες,αστεράκια και το χρώμα που κυριαρχεί είναι το φούξια-ροζ,μωβ ή κόκκινο.Tα κοριτσάκια στην ηλικία των 5 δεν θέλουν να βλέπουν μπροστά τους αγοράκια ούτε κατά διάννοια.Παίζουν με barbie ή με το λάστιχο στην αυλή του σχολείου.Αγαπάνε πολύ την Hannah Montana.Ακούνε συνήθως Μιχάλη Χατζηγιάννη.
Ένα αγορίστικο ημερολόγιο...χμμμ....μάλλον δεν υπάρχει.Πάντως αν υπήρχε θα ήταν μπλε,πράσινο,σκούρο μωβ.Τα αγοράκια στην ηλικία των 5 γίνονται λίγο βίαια.Κοροιδεύουν συχνά.Από τότε μάλιστα ξεκινάνε το ατελείωτο ταξίδι του κυνηγιού μιας μπάλας.Παθιάζονται.Τους αρέσει η μπάλα στις αλάνες.Όταν γυρνούν σπίτι καταιδρωμένα και βρώμικα(τύφλα να'χει ο Dirty Harry)η μάνα απελπίζεται καθότι αυτή την φόρμα την είχε μόλις πλύνει.Τους αρέσει να παίζουν playstation(αυτή μάλιστα η συνήθεια θα τους συντροφεύει εφ'όρου ζωής).Και παρακολουθούν ανελλειπώς μπάλα(σε όλες της τις εκδοχές).
Δέκα χρόνια αργότερα.Το κορίτσι αρχίζει να γίνεται γυναίκα.Για πρώτη φορά αναγνωρίζει το μαύρο ως όμορφο χρώμα.Τα πρώτα σκιρτήματα του έρωτα ξεκινούν κι η ανάγκη για μια αγκαλιά(κι όχι από την οικογένεια)γίνεται ολοένα και μεγαλύτερη.Οι μουσικές της επιλογές εκρομαντικεύονται και πλέον η ίδια αναζητά ένα νόημα ανάμεσα στους στίχους και την μελωδία.Πλέον το σώμα έχει αποκτήσει καμπύλες κι οι στυλιστικές επιλογές σίγουρα δεν της επιτρέπουν κοριτσίστικες παρεμβολές.
Δέκα χρόνια αργότερα.Το αγόρι αρχίζει να γίνεται άνδρας.Ο ρόλος του μάγκα είναι κάτι που διεκδικεί.Το τσιγάρο τον βοηθάει σε αυτό.Θα αμφισβητήσει για πρώτη φορά τους αγαπητούς γονείς του και θα επηρεαστεί από τους φίλους του με μια σχετική ευκολία.Αν δεν ακούει heavy metal σίγουρα θα ακούει Goin'Through.Επίσης έρχεται για πρώτη φορά σε επαφή με το αλκοόλ και το μουνί.Για το τελευταίο θα αναγκαστεί να το κυνηγήσει όπως κάποτε έκανε με την μπάλα.Κι ύστερα θα θέλει κι άλλο κι άλλο κι άλλο.

Saturday, March 28, 2009

Οι διαφορές(μέρος 2ο)



Friday, March 27, 2009

Οι διαφορές




Monday, March 23, 2009

Σα βγεις στον πηγαιμό για το σπιτάκι...

Σήμερα νιώθω ότι είναι Σάββατο.Σ'αυτό συμβάλλει το ρεπό μου,η διάθεσή μου,η ησυχία στους δρόμους για κάποια ανεξήγητη αιτία.Μέχρι που πριν από λίγο με πήρε η υπεύθυνή μου τηλέφωνο(που ποτέ δεν με παίρνει σουκού) κι ανησύχησα.Τελικά είναι Δευτέρα.Do'h!
So,η εβδομάδα ξεκίνησε λίγο άσχημα με την μανούλα μου να παθαίνει ένα σοκ σαν βρήκε το παράθυρο του αυτοκινήτου σπασμένο μετά το κολυμβητήριο και το κινητό άφαντο και με μένα να κάνω ψυχολογική υποστήριξη 09.00(κανονικά ξυπνάω 10.00 και δεν το διαπραγματεύομαι).Ηθικό Δίδαγμα:Κολυμπάμε πάντα με το κινητό στην τσέπη.
Κι ενώ όλα αυτά συνέβαιναν στο Νου Ψου,κάπου κοντά στην Αγ.Βαρβάρα στο Χαλάνδρι, έφτανε το ωραιότατο κρεβατάκι μου από το La maison Coloniale για να αναπαυθεί στο ηλιόλουστο δωμάτιό μου και να γνωριστεί επιτέλους με εκείνο το στρώμα-που μήνες τώρα είναι μόνο(κι όχι μονό)-το οποίο ήρθε all the way from the U.K.
Ήρθε κι ο κύριος security και φτιάξαμε κι ένα συμβόλαιο στα μέτρα μας και για την ασφάλειά μας.Μα πάνω απ'όλα συντόνισα τα κανάλια της τηλεόρασης για περισσότερες νύχτες προβολής ταινιών με φίλους ή και χωρίς.
Κατόπιν-κι αφού είχε ξεπεράσει το πρωινό σοκ-κατέφθασε κι η μάνα μου για περισσότερα πάρε-δώσε(ω ναι,η παλιά Σούλα γύρισε ανεπιστρεπτί) κι έτσι μου γέμισε το απόγευμα χωρίς να μπορώ να πω κιχ.
Θύμησέ μου όταν μείνω μόνη να έχω σένσορες απειλής "μανούλας" ενός χιλιομέτρου.

Saturday, March 21, 2009

Saturday Y'all!

Αυτός ο καιρός μου θυμίζει Αγγλία.Μια βροχή,μια κρύο,μια ζέστη,μια απ'όλα.Τώρα μάλιστα που σου μιλώ έχω φτιάξει το τσάι μου(παράλληλα κατουριέμαι αλλά βαριέμαι να πάω στην τουαλέτα)κι είμαι έτοιμη να σας χαζέψω όλους εσάς τους bloggers στις οικίες σας.
Που λες,κάθομαι στο γραφείο κι ακούω μαύρη μουσική κι είμαι έτοιμη να πάω να κουνήσω την bootyliscious κορμάρα μου σε κάποιο underground στέκι.ΣΤΟΠ.Ελλάδα δεν βρίσκομαι;No way I can manage.Anyway,πρόσφατα αγόρασα το cd της Erykah Badu κι έχω ξεχωρίσει πολλά από την τελευταία της δουλειά "Νew Amerykah"(προφητικός ο τίτλος).Ένα από αυτά είναι και το "Τhe Healer" και το "Telephone".Εδώ σου παρουσιάζω κάτι πιο funk από την Annie όπως αυτοονομάζεται κι η ίδια η Badu:"Annie don't wear no panties".

Wednesday, March 18, 2009

Ιατρική γνωμάτευση

Καταρχήν δεν πεθαίνω(τουλάχιστον όχι σήμερα).
Ο αγαπητός και συμπαθέστατος μαστολόγος αφού έκανε έναν λεπτομερή έλεγχο και στα δυο μου τα βυζάκια με καθησύχασε ότι απλά είναι πρησμένος ο ένας αδένας κι ότι όπως ήρθε αυτός ο πόνος έτσι θα φύγει.
Έτσι λοιπόν μπορώ να κοιμάμαι ήσυχη τις νύχτες και να αναδιοργανωθώ καθότι τα έχω φορτώσει όλα στον κόκκορα και φως στο τούνελ δεν βλέπω.Βέβαια,συμπαθάτε με,αλλά αν αυτό το τούνελ είναι πολύχρωμο με γαμάτη μουσική κι ωραία γκομενάκια οφείλω να κάτσω λίγο ακόμα ε;
Σ'ένα μήνα έρχεται το Πάσχα και σε κρατώ ενήμερο ότι θα βρίσκομαι εις τας αεροδρομίου χώρας.Για σένα λοιπόν που ταξιδεύεις θα δουλεύω και θα σου κρατώ το μαντήλι το λινό καθώς θα φεύγεις εντός ή εκτός Ελλάδος(δεν έχει διαφορά...θα σε μισώ εξίσου) για να περάσεις καλά(ενώ εγώ βέβαια θα εύχομαι το αντίθετο).Το θετικό αυτής της αναμενόμενης έκβασης είναι ότι Μ.Πέμπτη και Μ.Παρασκευή θα κάθομαι στα αυγά μου(αλλά μην με αναγκάσεις να τα βάψω κιόλας).
Μέχρι τότε το πρόγραμμα παραμένει ως έχει με την πρόοδο διακόσμησης του σπιτιού να είναι στα κύρια μελήματά μου και τις προσευχές να σταθεροποιηθεί η θερμοκρασία σ'ένα σημείο για την ασφαλή μεταφορά του πιάνου να δίνουν και να παίρνουν.Αμήν!

Saturday, March 14, 2009

Βαριέσαι;

Tώρα που ανοίγει σιγά-σιγά ο καιρός το αεροδρόμιο αρχίζει να μαζεύει κόσμο από όλα τα σημεία του κόσμου.Μαθητούδια,celebrities,χωριάτες,μαύρους,λευκούς,φανταράκια,
παραπληγικούς.Ό,τι θες.Αυτομάτως αυτό σημαίνει ότι η ώρα περνάει εκπληκτικά γρήγορα κι ότι η γλώσσα εξοικιώνεται μια ιδέα περισσότερο καθότι η κατανόηση των προτεραιοτήτων του πελάτη είναι το κύριο μέλημά μου.Πέραν τούτου όμως το καλύτερο συναίσθημα-τώρα που η άνοιξη κοντοζυγώνει-είναι όταν καταφθάνει το υπηρεσιακό λεωφορείο το πρωί στο parking του αεροδρομίου κι έχει ήδη ξημερώσει και γίνομαι αυτόπτης μάρτυρας σχεδόν καθημερινά μιας διαφορετικής ανατολής.Έχουν βέβαια προηγηθεί κάποια βρισίδια(στο ξυπνητήρι,στον εαυτό μου,στον αέρα,στον καιρό) μέχρι να ξυπνήσω.Άσε που αυτή η αναμονή στην στάση(θέε μου) είναι κατασκευασμένη μόνο για αρκούδες.ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ΤΟ ΚΡΥΟ!Πειράζει;
Όταν δουλεύω απόγευμα(δηλαδή μεσημέρι) και φεύγω από το αεροδρόμιο στις 23.00 νιώθω ότι δουλεύω πιο ανθρώπινα.Ποιός ταξιδιώτης επιλέγει πτήση πριν τις 09.00 το πρωί;Το έχω αποφασίσει:θα κάνω μια εκστρατεία κατά των πολύ πρωινών πτήσεων.Δεν θα περάσει αλλά το όνομά μου θα έχει ήδη γραφτεί στην ιστορία.Θα έχω μια ευγενή υστεροφημία.
Συγγνώμη για την μπουρδολογία μου πρωί-πρωί αλλά μ'έχει πιάσει η υπερένταση της χαζοχαρουμενιάς για σήμερα Σάββατο κι ώρα 12.02.

Tuesday, March 10, 2009

Τί βλέπεις στον ορίζοντα;

O Mάρτης μπήκε για μένα με αρκετές εξελίξεις σε επίπεδο προσωπικό κι επαγγελματικό.Όχι απαραίτητα θετικές αλλά ούτε και αρνητικές.Θέλεις το καινούριο σπίτι;Οk,σίγουρα θετική την λες την ανεξαρτητοποίηση,αλλά το τρέξιμο,τα έξοδα,η μεταφορά,οι απώλειες;Κι ύστερα μέσα στο μοναχικό μου μονοπάτι βλέπω ότι αρχίζω να χάνω φίλους.Όχι τρανταχτά.Έτσι ανεπαίσθητα.Έχω απορροφηθεί στο χτίσιμο της ζωής μου κι έχω αφεθεί στο έλεος των υλικών πραγμάτων και στην δουλειά.Η αλήθεια είναι ότι όταν είμαι πρωινή,δεν έχω διάθεση να δω κανέναν πέραν του κρεβατιού μου και μόνο.Μόνο κάποιος που κάνει την ίδια εργασία θα καταλάβαινε την ροή του προγράμματός μου που είναι και κυλιόμενο αλλά και εξουθενωτικό.Δεν παραπονιέμαι για την εργασία μου.Το αντίθετο.Που να βρεις δουλειά μέσα σε αυτήν την χαοτική κρίση αγοράς εργασίας που κυριαρχεί;Είναι ωραίο να μπαίνουν κάθε 15 μέρες χρήματα στο λογαριασμό μου(because I'm worth it).Μπορεί να μην είναι αρκετά(πότε όμως ήταν;) αλλά μου δίνουν το καύσιμο για την περάτωση των ονείρων μου.
Εφιάλτης μου έγινε τώρα τελευταία εκείνος ο πόνος στο δεξί μου μαστό ο οποίος παρουσιάζει μια ελαφρά επιδείνωση.Δεν μ'αρέσει να γίνομαι κατά φαντασίαν ασθενής,αλλά αν δεν πάω στον γιατρό δεν θα ησυχάσω.Πάντως τώρα που το σκέφτομαι,τελευταία φορά που με πονούσαν τα βυζάκια μου ήταν τότε που μεγάλωναν.
Μίκρυνε ο εγκέφαλός μου από την απουσία της μουσικής τώρα τελευταία.Έχω πάθει ένα "writter's block" και δεν έχω διάθεση για πολλά-πολλά.Θέλω το πιάνο μου να μεταφερθεί λίαν συντόμως στο καινούριο μου σπίτι.300 ευρώ η μεταφορά.
Έξοδα,έξοδα,ενοίκια,λογαριασμοί,καταναλωτικά,χάπια,25,έχε γεια καημένε κόσμε...
Κα συνεχίζω...σήμερα στο meeting λίγο εώς πολύ χωρίστηκαν κάποιες επιπλέον αρμοδιότητες.Εγώ ανέλαβα το κομμάτι της επικοινωνίας με Γαλλία.Κοινωνική με λες.Ορεξάτη για εργασία επίσης με δηλώνεις.Οπότε κανένα πρόβλημα.Γαλλικά δεν ξέρω.Δεν γαμιέται.Θα χρησιμοποιώ την γλώσσα του σώματος!

Friday, March 06, 2009

Accept me,flaws and all...


Wednesday, March 04, 2009

Φάουλ

  • Φάουλ σε εκείνους που με υπεκφυγές δεν φανερώνουν τον πραγματικό τους εαυτό.
  • Φάουλ σε αυτούς που νομίζουν ότι κάνουν κοινωνικό έργο κι εμείς είμαστε αναγκασμένοι να τους βλέπουμε στην τηλεόραση ολημερίς κι οληνυκτίς.
  • Φάουλ στην δημόσια εικόνα.
  • Φάουλ στα περισσότερα περιοδικά που προβάλουν πρότυπα για πολλές σφαλιάρες.
  • Φάουλ στην ζωή που μετριέται με χαρτονομίσματα.
  • Φάουλ στην βλακεία και στην πλύση εγκεφάλου.
  • Φάουλ στις καταπατήσεις.
  • Φάουλ στην δημο(σιο)κρατία.
  • Φάουλ στον καρκίνο.
  • Φάουλ στην εκμετάλλευση αγνώστου ταυτότητας.
  • Φάουλ στην ανθρώπινη ματαιότητα.

Τα μπουμπούκια και τα άνθη αρχίζουν να ξεπροβάλλουν και τα δικά μου τα κλαδιά ξεκινούν να μαραζώνουν....

Monday, March 02, 2009

Εσύ πόσο καθαρή Δευτέρα είσαι;

Τί φαϊνή ιδέα είχα χθες βράδυ και αμέσως μετά το πέρας της βάρδιάς μου πήγα για ένα ποτάκι(μήπως ήταν δύο;Δεν θυμάμαι).Porto ήταν η επιλογή μου.Τί το'θελα η κάργια;Η επιρροή του ήταν άμεση και μη αναστρέψιμη.Ενώ όλοι-μηδενός εξαιρουμένου-κουνιόνταν στους ρυθμούς της καρναβαλίστικης μουσικής εγώ τους έβλεπα μέσα στην ανεκδιήγητη θολούρα μου σαν τέρατα με περούκες σε αργή κίνηση.Έκλεινα τα μάτια μου και την σειρά της χορογραφίας την έπαιρνα εγώ.Άνοιγα τα μάτια μου και μικρά,κούτσικα αστεράκια πλημμύριζαν τις κόρες των ματιών μου.Μάλλον ήπια κάτι παραπάνω.
Έπρεπε να πάρω το αυτοκίνητο.Πράσινο,μπλε,κόκκινο;Γαμώτο όλα ίδια μου φαίνονταν.Συναγερμό δεν είχα.
-Ας κάτσω να ξενερώσω.Όοοοοοοπα.(ένα αστέρι,δύο αστέρια.τρία αστέρια...της πουτάνας γίνεται).
Έν-δυο με βήμα γοργό κατέφθασα στο αυτοκίνητο.Άνοιγμα μηχανής,ζύγιασμα ντεμπραγιάζ-γκάζι και φύγαμε.Ευτυχώς που όλα τα φανάρια ήταν πράσινα.Βρήκα και θέση parking έξω ακριβώς από το σπίτι πίσω από ένα εγκαταλελειμμένο αυτοκίνητο.
-Μα κι αυτοί δεν τα βγάζουνε για απόσυρση;αναρωτήθηκα.Ας το βάλω λίγο πιο κοντά....ΜΠΟΥΜ!
Χμμμμ....βγαίνω έξω.Ούτε γάτα,ούτε ζημιά.
-Τώρα...πού είναι η είσοδος;Τρέξτε,τρέξτε καλά μου ποδαράκια γιατί το βαρύ μου στρώμα με καλεί με σήματα καπνού.Αφού τα βλέπω σου λέω.Ζzzzzzz