Saturday, December 05, 2009

Κύκλος


Όλα τα πράγματα στην ζωή έχουν ένα τέλος.Άλλες φορές τελειώνουν κάπως συντομότερα κι άλλες φορές τελειώνουν καθυστερημένα.Όπως και να'χει τελειώνουν.Να,ας πούμε οι γιορτές που θα έρθουν θα κάνουν τον κύκλο τους κι εμείς θα ξενυχτήσουμε,θα φιληθούμε αναμεταξύ μας,θα φάμε (πολύ) και σ'ένα μήνα από τώρα θα λέμε και του χρόνου.Οι γιορτές θα έχουν λάβει ένα τέλος.
Αγαπούσα τις γιορτές των Χριστουγένων.Κυρίως γιατί πάντα έκανα διακοπές.Εδώ κι ένα χρόνο όμως, όχι μόνο δουλεύω στο ενδιάμεσο,αλλά φέτος για παράδειγμα θα δουλεύω την 1η Ιανουαρίου.Δεν έγινε και τίποτα.Άλλωστε δεν θα είχα κάτι καλύτερο να κάνω.Τους συγγενείς μου θα τους δω τα Χριστούγενα,την παραμονή και τα Θεοφάνια.Τα φιλαράκια μου θα τα βλέπω συχνότερα γιατί εκείνα τουλάχιστον θα έχουν περισσότερη ελευθερία χρόνου.Θέλω να πω ότι το πρόγραμμα θα είναι γεμάτο κι ευχάριστο.Ειδικά κάτι βραδιές που είσαι καλεσμένος από'δω κι από'κει και βρίσκεσαι μέσα στο αυτοκίνητο και περνάς από δρόμους φωτισμένους με τα χριστουγενιάτικα ενώ έξω χιονίζει(λέμε τώρα) είναι το καλύτερο συναίσθημα by far.
Στο σπίτι τα πράγματα είναι ήρεμα κι οι ρυθμοί κυλούν φυσιολογικά.Ο μπαμπάς βλέπει γουέστερν,η μαμά φτιάχνει τα μελομακαμάρονα,ο Στάθης πετάει τις ατάκες του,η Τατιάνα ονειρεύεται τα ψώνια των Χριστουγένων κι η Βαλίσια...η Βαλίσια παίζει την άγια νύχτα κάπως διαφορετικά.
Χθες καθόμουν και σκεφτόμουν ότι παίζω μουσική περί τα εικοσιτρία χρόνια.Κι είπα για να το γιορτάσω να πήγαινα στο Νάκα και να έκανα ένα δώρο στον εαυτό μου.Να αγόραζα σπουδές Λιστ για να συντηρήσω την όποια τεχνική μου έχει απομείνει.
Αργά χθες βράδυ,κατά τις 03.00 έπαιξα μια μελωδία στο πιάνο.Δεν θυμάμαι σε ποιο σημείο ήταν αλλά κάποια στιγμή ήρθε η μητέρα μου και μου φίλησε το κεφάλι.Μπορεί και να το ονειρεύτηκα πάλι.Σημασία έχει ότι το πιάνο για μένα δεν είναι ένα απλό μέσο έκφρασης.Για μένα είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι του εαυτού μου.Πέρυσι τέτοια εποχή είχα βρεθεί κάπου στην Φλώρινα σε μια εκδήλωση βιβλίου στο πολιτιστικό κέντρο.Στο τέλος αυτής κι ενώ είχε μαζευτεί ένα τσούρμο παιδιά για να παρευρεθούν στην εκδήλωση αυτή εντόπισα ένα όρθιο πιάνο να με παρακαλάει να το ακουμπήσω.Άρχισα να παίζω λοιπόν.Σιγά-σιγά τα παιδιά μαζεύτηκαν γύρω μου. Από τότε έκανα δύο κορίτσια φίλες που κρατάμε ακόμα επαφή μέσω fb.
H μουσική μας φέρνει πιο κοντά εμάς τους ανθρώπους σε ό,ποια γλώσσα κι αν είναι γραμμένοι οι στίχοι.
Δεν έχω παίξει μουσική για παραπάνω από εκατό άτομα.Λίγο οι συναυλίες του ωδείου,λίγο οι συγκεντρώσεις σε σπίτια φίλων,λίγο οι τοίχοι του σπιτιού μου έχουν ακούσει τις μελωδίες που παίζουν τα δάχτυλά μου στο κλαβιέ του πιάνου.Άλλες φορές είναι άγριες κι άλλες είναι ρομαντικές.
Μιλώντας για κύκλους προηγουμένως,πιστεύω ότι η αναζήτησή μου για αναγνώριση έχει κάνει τον κύκλο της.Από το καλοκαίρι νομίζω.Δεν ψάχνω καν χώρο για μισάωρη φιλοξενεία.Έχω απορροφηθεί στην καθημερινότητά μου.Σκεφτόμουν πολύ σοβαρά το τάλεντ σόου όπως με είχε συμβουλεύσει ένας πολύ γνωστός Έλληνας μουσικός.Αλλά το να πας σε τάλεντ σόου σημαίνει ότι πιστεύεις ότι έχεις ταλέντο.Έτσι είναι σαν περιαυτολογείς.Κι εμένα αυτό δεν μου αρέσει.Άσε που δεν πιστεύω ότι είχα ποτέ κανένα έμφυτο ταλέντο.Ούτε στην μουσική ούτε στην υποκριτική.Δούλεψα κι έμαθα.Διασκέδασα μαθαίνοντας.Μου αρέσει που ενίοτε θα καλέσω τους φίλους μου και θα τους παρουσιάσω τα καινούρια μου κομμάτια.Δεν τους αρέσουν όλα.Αλλά οι συζητήσεις που γίνονται αργότερα ή στο ενδιάμεσο ως ιντερλούδια είναι κάτι σημαντικό για μένα.
Δεν ξέρω αν έχω επηρεαστεί από το περιβάλον του αεροδρομίου που όλοι ζούνε την καθημερινότητά τους με τα παιδιά τους και τις υποχρεώσεις τους αλλά δεν νιώθω ότι παρεκλίνω πια από αυτό τον τρόπο ζωής.Όσο κι αν ήθελα κάποτε να είμαι διαφορετική τόσο έχω σήμερα την ανάγκη να μοιάσω στις συναδέλφους μου.Να κάνω μια κανονική ζωή με πινελιές εκκεντρικότητας.Τίποτα λιγότερο,τίποτα περισσότερο.Ο κύκλος κλείνει εδώ.Ας ξεκινήσει ένας άλλος,πιο ρεαλιστικός και πιο στρογγυλός.

11 comments:

Fevis said...

Κοριτσάκι, η ζωή μας είναι μια σειρά από κύκλους.. Που μπλέκονται μεταξύ τους, που άλλοτε είναι ομόκεντροι και άλλοτε όχι, που κάποιες φορές μας γυρίζουν πίσω στα ίδια και άλλες μας οδηγούν μακριά, σε καινούρια μέρη, και που πάντα, είναι δικές μας επιλογές, ανάλογα με τις στιγμές, τα όνειρα, τις επιθυμίες αλλά και την πραγματικότητα μας... Έτσι, παντα, όταν κλείνει ένας κύκλος ανοίγει ένας άλλος που είναι αυτός που χρειαζόμαστε εκείνη την στιγμή.. Ή που έτσι νομίζουμε.. Να τους απολαύσεις τους κύκλους σου... Και να θυμάσαι πως ότι κλείνει ξανανοίγει αν και όταν χρειαστεί με μια απλή κίνηση.. Και με μια ίσως λίγο πιο σύνθετη σκέψη... Φιλιά...

Anonymous said...

Δεν σου το είπα σε προηγούμενη ανάρτηση, αλλά νομίζω πως πρέπει να το αναφέρω τώρα.
Έχεις επηρεαστεί πρόσφατα από κάτι αρνητικό και αυτό σίγουρα δεν είναι το περιβάλλον σου στο αεροδρόμιο.
Σε βλέπω εδώ και μήνες που ενώ, όπως το βλέπω εγώ μπορεί λάθος μπορεί σωστά, εισαι ένας δημιουργός μουσικής προσπαθείς να βγεις προς τα έξω μέσω φωτογραφήσεων. Είσαι όμορφη κοπέλα όμως θα έπρεπε να είχες αποφασίσει σε ποιον τομέα της τέχνης να στοχεύσεις, στο θέατρο, στο μόντελιν ή στη μουσική; Κυνηγώντας πολλούς λαγούς είναι φυσικό να δυσκολεύεσαι να πιάσεις έστω και έναν. Κατά την ταπεινή μου γνώμη έχεις ταλέντο στη μουσική, επικεντρώσου εκεί. Όταν βλέπεις πιάνα να σου φωνάζουν αυτό από μόνο του είναι απόδειξη.
Αν ήταν να γίνεις μοντέλο θα είχες γίνει από 16-20 και αυτή σου η προσπάθεια ίσως είναι και τροχοπέδη στην καριέρα που ονειρεύεσαι σαν μουσικός. Κάποτε είχα ακούσει σε συνέντευξη κάποια πολύ καλή ηθοποιό να λεει ότι η επιτυχία της σε καλλιστεία της κόστισε πολύ σε χρόνο να καταξιωθεί σαν ηθοποιός.
Νομίζω πως αυτή η περίοδος που όπως λες κλείνεις έναν κύκλο ότι είναι η καλύτερη αρχή για έναν πολύ καλύτερο στον τομέα της τέχνης που πραγματικά ανήκεις. Ένα μικρό διάλλειμα μάλλον χρειάζεσαι για να τοποθετήσεις τα πράγματα από την αρχή, μια πολύ καλή αρχή εύχομαι.
Καλή συνέχεια

δεσποιναριον said...

Τι ομορφα που εγραψες Βαλισακι μου. Αν ημουν εκει σιγουρα θα ερχομουν να σε φιλησω κι εγω στα μαλλακια. Και η Αγια σου Νυχτα με συνεπηρε. Για τους κυκλους σκεφτομαι οτι παντα μα παντα οταν κλεινουν, υπαρχει και μια μελαγχολια. Σε φιλω!

katrine said...

Σκέφτομαι πόσους κύκλους έχουμε κλείσει χαρούμενους και μη, και πόσους έχουμε αφήσει σε μία άκρη βασανιστικά να εκκρεμούν.
Δική μου σκέψη....

Είσαι παιδί με καλλιτεχνικές ανησυχίες και ταλέντο.Όποιο κύκλο και ν ανοίξεις θα είναι απόλυτα ρεαλιστικός αν περιέχει το ταλέντο σου....έχεις και καλή φωνή αν θυμάμαι καλά μμμμ!!

Φιλιά Σαββατόβραδου

Spy said...

O προηγούμενος δηλαδή (κύκλος) ήταν τετράγωνος;


Να μου το πείτε πως το κάνατε αυτό.
θα βγάλουμε πολλά λεφτά!

melissoula said...

εγω δε συμφωνω που θες να μοιασεις στις συναδελφους σου, οχι γιατι εχουν κατι οι κοπελες δεν τις ξερω καν. απλα εκ των πραγματων ειμαστε διαφορετικοι και ζουμε τις ζωες μας διαφορετικα. το επομενο βημα θα γινει οταν ερθει η ωρα και θα γινει γιατι θα το θες μεσα σου οχι γιατι εχεις επηρρεαστει απο συζητησεις δεξια κι αριστερα.
να πας στο Νακα να σου κανεις ενα δωρο και συνεχισε να παιζεις τοσο συναρπαστικα το πιανο σου ολα τα αλλα γινονται και ερχονται οταν εμεις θελουμε στ αληθεια.
η αγια νυχτα σου δεν παιζει στο μακ πρεπει να παω στο μπαμπλγκαμ να την ακουσω :)
σε φιλω

Σελιτσάνος said...

Ο δρόμος προς την ωριμότητα είναι "κυκλικός".
Δεν σας γνωρίζω προσωπικά,αλλά αν αυτά που λέει παραπάνω ο ανώνυμος ισχύουν,τότε σας δίνει μια πολύ καλή συμβουλή.

Radio Marconi said...

Και η αθυροστομία σας βλέπω κύκλο έκανε! :b

Συνυπογράφω το σχόλιο του ανώνυμου και δεν με νοιάζει ότι και να πείtε!

Καλή αρχή!

Valisia said...

@fevis:Aυτό που λες ότι δηλαδή υπάρχει η δυνατότητα να ξανανοίξει ο κύκλος με ανακουφίζει.Ίσως γιατί είμαι άνθρωπος που αν πω 'τέρμα' σε κάτι μετά μουλαρώνω και δεν ξαναγυρίζω πίσω.

@Anonymous:Το διάλειμμα στο οποίο αναφέρεστε δεν είναι κακή ιδέα.Πολύ φοβάμαι,βέβαια,ότι μέχρι να πιάσω μια δουλειά της τέχνης θα έχω ξεχάσει κι αυτά που ξέρω.
Έχω βολευτεί στο αεροδρόμιο.Ξέρω το πρόγραμμά μου για τους επόμενους 6 μήνες.Μεγάλη ασφάλεια αυτή.Αν το ήξερα θα το έκανα και νωρίτερα.Όλα τα υπόλοιπα(φωτογραφήσεις,projects κτλ) δεν είναι τίποτε άλλο παρά κάτι για να νιώσω εγώ δημιουργική.Ποτέ μου δεν ήθελα να γίνω μοντέλο.Ο ηθοποιός προέκυψε στα 19 μου.Το μόνο που ήξερα από τα πέντε μου ήταν η μουσική.Εκεί επένδυσα και τώρα παίρνω τον π**** μετα συγχωρήσεως.

@δεσποιανριον:Η μελαγχολία όμως τραγουδάει,διαδικτυακή μου μανούλα.Αν μου έρχονταν όλα εύκολα δεν θα εκτιμούσα αυτό το ταξίδι.

@katrine:Αυτό το άνοιξε-κλείσε με έχει κουράσει τα μάλα,αγαπητή μου.Χάθηκε να είχαμε ένα νοητό κύκλο με μαύρες βουλίτσες ούτως ώστε να τις ενώναμε εμείς όπως θέλαμε;

@Spy:Αντιλαμβάνεστε,φυσικά,ότι αν γράψω ότι τετραγώνισα τον κύκλο θα εμφανιστεί σε όλες τις μηχανές αναζήτησης του διαδικτύου κι η ΝΑΣΑ θα σπάσει τα τηλέφωνα.

@melissoula:Τα επεισόδια στο κέντρο μου χάλασαν τα σχέδια να συντηρήσω την τεχνική μου.Θα φροντίσω να το πράξω σύντομα γιατί όπου να'ναι έρχεσαι κι εσύ κι εγώ μετά σε ποιον θα παίζω την 'άγια νύχτα' live ε;

@Σελιτσάνος:Μα γιατί λέτε ψέμματα ότι δεν με γνωρίζετε προσωπικά;Δεν θυμάστε εκείνο το βράδυ στον Γεννηματάς
:p

@Radio Marconi:Γιατί μου εύχεστε 'καλή αρχή' αφού κατά βάθος σας αρέσω έτσι ακριβώς όπως είμαι;

Σελιτσάνος said...

Είχα ακούσει ότι η οδοντιατρική είναι η γυναικολογία του μέλλοντος,αλλά ότι θα καλύψει και την πρωκτολογία ούτε που μου είχε περάσει από το μυαλό!

Talisker said...

Οχι αλλα χαδια στη μικρη κυριες μου!

-εγω θελω να σου δωσω μια σπρωξια να ανεβεις στη σκηνη διοτι ξερω απο τι πασχεις αλλα δεν θα το αναλυσω τωρα εδω!:)

κι αν πας σε ταλεντ σοου θα σου κανω και φειςμπουκ (οσο κι αν το σιχαινομαι)

-ρασπολοζενια ακμαιοτατη αγαπητη!!