Sunday, November 30, 2008

1 + 1 εμπειρίες

Ο Πάτροκλος;Το χαμόγελό μου μαρτυρά πως δεν είναι μια τυχαία περίπτωση.Ιδιάζουσα ίσως αλλά καθόλου τυχαία.Ο Πάτροκλος είναι ένας άνδρας με τον οποίο κάθε γυναίκα θα μπορούσε να ταιριάξει.Είναι από τους τύπους που σε ανεβάζουν με ευκολία και χωρίς καμία επιτήδευση.Αυτό που τον ξεχωρίζει από τους υπόλοιπους ίσως είναι ότι ακούει τις γυναίκες του παρά καυχιέται για τις αρετές του.Α!Και είναι πολλές αυτές by the way.
Δεν σου έχει τύχει να βγεις ένα ραντεβού με κάποιον με τον οποίο φαίνεται να υπάρχει κάποιο μέλλον(έστω και σεξουαλικό)και από την πρώτη κιόλας φορά να μιλάει ασταμάτητα για εκείνον και για τα επιτεύγματά του;Για το πόσο σημαντικός είναι με άλλα λόγια στην κοινωνία αυτή;
HELLOOOOOOOO!Είμαι κι εγώ εδώ...
Μου είχε συμβεί αυτό μέσα στο καλοκαίρι.Ο τύπος προερχόταν από οικογένεια πανεπιστημιακών καθηγητών,εκείνος ποτέ δεν έγινε αλλά προφανώς το είχε απωθημένο.Δεν έπαψε ποτέ να μιλάει για τα βιβλία που είχε διαβάσει με απίστευτο λεξιλόγιο κι ότι είναι πια λίγα τα βιβλία που ΔΕΝ έχει διαβάσει.Κι ότι δεν είναι θέμα χρόνου αλλά νοημοσύνης το να διαβάζεις πολύ..ΘΑ ΞΕΡΑΣΩ!
Προς το τέλος της συζήτησης(μάλλον περί μονολόγου ο λόγος) κι αφού είχα χασμουρηθεί καμιά δεκαπενταριά φορές μου κάνει την καίρια ερώτηση:
-Μήπως βαρέθηκες;
-Ω ναι!
Κι εκείνος κοιτούσε στο κενό.
-Οκ,που λες όταν είχαμε φιλοξενήσει στο σπίτι μας τον διάσημο συγγραφέα....,συνέχισε.
Τώρα εγώ κοιτούσα στο κενό και σκεφτόμουν ότι θα'θελα πολύ να βρισκόμουν σ'ένα Λούνα Παρκ για να ισορροπήσω την βαρεμάρα μέσα μου.
Σαν να μην έφτανε αυτό,ο φίλτατος συνοδός μου καθώς επιστρέφαμε(αισίως μετά από δύο ώρες) γυρίζει και μου λέει με σοβαροφανές ύφος:
-Βαλίσια,να ξέρεις ό,τι κι αν γίνει μεταξύ μας δεν σημαίνει ότι τα φτιάξαμε.
-Μακαρόνια με κιμά,απαντώ.
-Τί;
-Λέω...θέλω μακαρόνια με κιμά.
-ΤΩΡΑ;
-Ναι,πάω να προλάβω κανένα μαγειρίο.Τα λέμε.
Ξέρω,ξέρω...άθλια δικαιολογία αλλά εκείνη την ώρα δεν ήξερα που να πάω να σκάσω στα γέλια από τις μαλακίες που άκουγα.
Η μαγκιά είναι να είσαι έξυπνος και να το παίζεις χαζός.Δεν τα θέλω όλα στην μούρη,ρε φίλε.Άσε και λίγο μυστήριο.Δώσε μου τον χρόνο να σε ανακαλύψω.Και το "στριπτήζ" έχει την χάρη του.
Για να επανέλθω όμως στον όμορφο Πάτροκλο,πρέπει να σου πω ότι δεν δίνεται εύκολα.Πρέπει να το παίξεις και λίγο κυνηγός.Βέβαια εκείνος ξέρει.Βρίσκεται πάντα δυο βήματα μπροστά από σένα.Λίγο προσοχή θέλει μόνο.Είναι αρκετά ερωτεύσιμος και μπορεί να πέσεις στην παγίδα.Αν έπεσα;Και με τα δύο πόδια μέσα.Κι όχι μόνο αυτό.Μόλις βρήκα τον λάκκο με τα δίχτυα,πήρα φόρα και πήδηξα μέσα.Ήταν η ωραιότερη πτώση της ζωής μου.
Αυτό πολλά χρόνια πριν.Δεν ξέρω τί κάνει ο Πάτροκλος σήμερα.Μπορεί να έχει παντρευτεί και να έχει κάνει και κανένα παιδάκι.Θα’ναι σίγουρα και γαμώ τους μπαμπάδες.Έχει πολύ φαντασία.Ωραίο αυτό.Έτσι οι γυναίκες δεν επιλέγουν τον σύντροφό τους;Αυτόν που θα τους παρέχει ασφάλεια και θα είναι (potentially) καλός μπαμπάς.

Saturday, November 29, 2008

Old times within the new lines



Duffy "Stepping Stone" at Jools Holland's

Friday, November 28, 2008

Με το ένα,με το δύο,με το τρία

ΠΟΥ ΒΑΔΙΖΩ,ΟΕΟ;;;
Από τότε που γύρισα από το νησί το μυαλό μου έχει μπει αδιαμφισβήτητα σε μια πρωτόγνωρη εμπειρία,στη σκέψη.Ω ναι,αγαπητέ μου,ενίοτε μπαίνω και σε αυτήν την άσκοπη διαδικασία,όπου λαμβάνονται αποφάσεις ερήμην μου.Εμ τί νόμιζες;Ότι συμμετέχω κι εγώ σε τέτοιου είδους εσωτερικών σκέψεων βαρετού περιεχομένου;Όχι,όχι,όχι.Μόνα τους γίνονται όλα.Σχεδόν αυτόματα.Όπως τότε που μαθαίνεις το πρώτο βαλς του Σοπέν και τα χέρια τους πάνε μόνα τους.Και να θέλεις να σταματήσεις δεν μπορείς,γιατί τότε θα βγει η γριά η δίεση και θα σου φέρει το πιάνο στο κεφάλι.
Άσχετο,αλλά μόλις αποτέλειωσα και μια σύνθεση στο πιάνο(ξέρεις απ'αυτές τις ανόητες συλλήψεις που έχω ενίοτε).Δεν ντρέπομαι λέω εγώ η θεόμουρλη;Μια πιάνο,μια τσέλο....Ε αι στο διάολο!Βιολί έπρεπε να μάθω,για να μου λες κι εσύ:
-To βιολί σου εσύ!
Συγγνώμη,δεν θα το ξανακάνω.
Μου διέκοψες όμως τον ειρμό και ξέχασα αυτό που τόσο ήθελα να σου εκμυστηρευτώ.Χμμμ...Για να σκεφτώ.Την λίστα των ψώνιων από το Βασιλόπουλο;Όχι,αυτό είναι περιττό.Για το βιβλίο που διαβάζω;Ούτε αυτό θα στο πω μετά.Για την μαλακία που με δέρνει ίσως;Α μάλιστα!Εδώ είμαστε."La malaki della Vali"!Τώρα που είπα μαλακία,να μην ξεχάσω να αναφερθώ στο ότι είναι υγιής η πράξη αυτή.Πώς να το κρύψομεν άλλωστε;Αλλά πάλι εκτός θέματος με έβγαλες.
"The Valis malak","La Valetto piu malaketto" κ.ο.κ.(Έχω μια απορία παρεπιπτόντως,στα αγγλικά πώς μεταφράζεται το "κ.ο.κ";)
Ας σοβαρευτώ όμως.Που λες,Valisia proudly announces ότι απόψε το Ελ.Βενιζέλος θα "πιάσει φωτιά"(μαλάκα,το γράφω σε μπράκετς για να μην νομίζουν ότι θα διαπράξω εγκληματική-τρομοκρατική ενέργεια).Το τί καθάρισμα έχει να πέσει,δεν λέγεται.Μη σου πω ότι θα αρχίσω να γράφω και report για το τι μου αρέσει και τί όχι.Θα ξυπνήσει ο συνδικαλισμός μέσα μου,λέω.Πφ!Όχι παίζουμε.
Ύστερα,θα έρθει και το Σάββατο και μετά η Κυριακή.Για την Δευτέρα,μην ρωτάς.Καλύτερα μην ξέρεις.Αλλά όπως και να έχει εμείς θα επιβιώσουμε because we"Always look on the bright side of life".
Σε ασπάζομαι,
Βαλίσια

Thursday, November 27, 2008

Οδηγώ και (το) σκέφτομαι

Δεν έχω κάτι προσωπικό με τους οδηγούς ταξί,αλλά ίσως επηρεασμένη από το νησί θέλω να εκφράσω ένα μικρούτσικο(να,τόσο δα) παραπονάκι(α).
α)Ο οδηγός ταξί πρέπει να γνωρίζει κάθε στενό στενού(ω στενό) του λεκανοπεδίου.Γι'αυτό τον λόγο θεωρώ τις εξετάσεις γνώσεων δρόμων και κτηρίων για την άσκηση επαγγέλματος αναγκαίες.Εάν υπήρχαν δαύτες δεν νομίζω να είχαμε και πληθώρα ταξί.
β)Όταν μπαίνω μέσα θέλω την αποκλειστικότητα του ταξί κι όχι να πηγαίνω Αγ.Παρασκευή μέσω κέντρου Χαλανδρίου για να εξυπηρετηθεί κι η διπλή ταρίφα.
γ)Μόλις πληρώθηκα(βλ. μόνο χαρτονομίσματα).Δεν έχω καμία απολύτως υποχρέωση να έχω πάνω μου ψιλά.Αντιθέτως,οι οδηγοί ταξί που αν δεν κάνω λάθος παρέχουν και μια υπηρεσία θα πρέπει να είναι τρόπω τινά κινητές τράπεζες χωρίς να μου δίνουν την ξινόφατσα κατάμουτρα.
δ)Μετά το πέρας την διαδρομής,θέλω απόδειξη.Η φοροδιαφυγή στην Ελλάδα είναι ένα θέμα δεν λέω.Τώρα θα μου πεις βέβαια,καλύτερα να κλέβουν οι πολίτες το κράτος,παρά το κράτος τους πολίτες.Παρόλα αυτά,μιλώ ως νομοταγής πολίτης και περιμένω το ίδιο κι από κάθε οδηγό ταξί.
Η στολή οδηγού ταξί,το air-condition,το τσιγάρο,η μουσική κτλ είναι δευτερεύοντα,αλλά συνήθως η λεπτομέρεια είναι που κάνει την διαφορά.

Wednesday, November 26, 2008

The girl with the curly wurly is back

It's been a long time since I last wrote here,but δεν γαμιέται.Δεν θα με παρεξηγήσεις ε;
Λοιπόν,από πού ν'αρχίσω και πού να τελειώσω;Η προηγούμενη εβδομάδα ήταν τόσο full που θα πρέπει να κοιμόμουν συνολικά περί τις 3 ώρες κάθε μέρα.Ευτυχώς τα πορτοκάλια και τα μήλα είχαν την τιμητική τους και βαστούσαν αυτό το κορμί με μεγάλο σθένος.Βέβαια δεν λέω ότι παραπονέθηκα(είπαμε δεν είχα χρόνο κιόλας)αλλά δεν μελέτησα καθόλου και το έχω λίγο βάρος.Ύστερα ήρθε κι η Παρασκευή κι έφυγα σ'άλλη γη,σ'άλλα μέρη.Περί του νησιού ο λόγος.Δεν έχει αλλάξει τίποτα εκεί.
-Morning,cup of tea?It's quite chilly,isn't it?
Καλά,από κρύο δεν το συζητώ.Μείον τέσσερις έφτασε το θερμόμετρο.Α!Μάλιστα χιόνισε και χάζευα το άσπρο πέπλο σαν μικρό παιδί.Ξύπνησα την Κυριακή το πρωί κι ήταν πραγματικά όλα άσπρα και η καμπάνα του Islington να χτυπάει(τώρα 8 ή 9 φορές;Δεν θυμάμαι) με χαρμόσυνα νέα.Τα χαρμόσυνα νέα που λες είναι ότι η στερλίνα(the english pound that is,darling) έχει χάσει την αξία του και για εμάς τους ευρωπαίους αυτό σημαίνει αυτομάτως φθηνότερα ρούχα,παπούτσια,βιβλία,cd's κτλ.Την κρίση(την οικονομική βρε)δεν την είδα βέβαια ζωγραφισμένη στο πρόσωπο των Άγγλων κι όλα τα μαγαζιά ήταν φίσκα,εκτός από τα Harrods παρεπιπτόντως.Αυτή την φορά το Topshop είχε καταπληκτικά πράγματα.Αλήθεια λέω.Για να μην αναφερθώ στο River Island που είναι και γαμώ τα μαγαζιά.
Μαγαζιά είπα κι ο νους μου πήγε στο φαί.Ανακάλυψα το καινούριο μου στέκι στο Λονδίνο.Πίσω από την Oxford St. και προς την πλευρά του Soho βρίσκεται το θεσπέσιο κινέζικο μεζεδοπωλείο "Ping Pong".Τα φαγητά έρχονται σε ψάθινα πιατάκια,το ρύζι μέσα σε φύλλα οξιάς(?) ενώ ο χώρος είναι σούπερ μοντέρνος με chill out μουσική.Πραγματικά μια όαση στην μέση της πόλης και χωρίς να απομακρύνεσαι από το επίκεντρο του ενδιαφέροντός σου.
Φυσικά και πήγα στο Chappel's.Θα έχανα τέτοια ευκαιρία;Σου υπενθυμίζω λοιπόν ότι το μαγαζί αυτό έχει ό,τι θέλεις από παρτιτούρες(κι όχι μόνο).Εκμεταλλεύτηκα,λοιπόν, την οικονομία που έκανα ένα μήνα τώρα και πήρα 2-3 βιβλιαράκια,σαν καλό κορίτσι.
Και σαν καλή τουρίστρια πήγα και στην βασιλική ακαδημία για να δω την έκθεση του Miro,Matisse αλλά και σε μια κωμική παράσταση του πολυαγαπημένου μου Eddie Izzard.Τα εισητήρια τα βρήκαμε στο τσακ από επιστροφές γιατί κατά τ'άλλα οι παραστάσεις ήταν sold-out και τον Δεκέμβρη.
Σήμερα είναι Τετάρτη.Η βάρδιά μου ξεκινάει όπου να'ναι κι εγώ θα έχω πάντα στο μυαλό μου το 5ήμερο χειμωνιάτικο,διαφορετικό,τουριστικό,γεμάτο,χαρούμενο ταξίδι μου στο Λονδίνο.

Saturday, November 15, 2008

Μαρουλοκατάσταση

O καιρός περνάει τόσο γρήγορα που έχουμε φτάσει στα μισά του Νοέμβρη και δεν πήρα πρέφα ακόμα.Η θάλασσα μάλιστα είναι ακόμα χλιαρή.Όχι,δεν πήγα παραλία.Έστειλα ειδικούς απεσταλμένους.Παραλία θα πάω αύριο και μάλιστα στην αγαπημένη του Σουνίου με αγαπημένα πρόσωπα.Εκεί θα περπατήσουμε,θα παίξουμε επιτραπέζια με ζεστό τσαγάκι,αναμμένο τζάκι και διάφορες γλυκές λιχουδιές για να σπάσουμε την ρουτίνα μας,η οποία δεν μας χαλάει κιόλας.
Μέχρι αύριο βέβαια μεσολαβούν και κάποιες ώρες τις οποίες,ναι καλά κατάλαβες,θα τις περάσω στο Εl.Ben.Πρόσφατα ανακάλυψα τα πολύ ωραία κι αχνιστά σάντουιτς που φτιάχνει ο "Γρηγόρης" κι ειδικά στις 02.00 το ξημέρωμα βοηθάνε όπως και το βρώμικο μετά από ξενύχτι.Βλέπω ώρες-ώρες κάτι ταλαίπωρους να κοιμούνται όπου να'ναι βραδυατικό γιατί οι πτήση τους φεύγει τις πρώτες πρωινές και με πιάνει η ψυχή μου.Εκτός κι αν είναι πρόσκοποι που είναι κι εκπαιδευμένοι στα δύσκολα.Πρόσκοποι είπα;Σήμερα στην Εθνική Άμυνα είδα ένα τσούρμο από δαύτους 05.30 το πρωί.Τα πουλάκια μου....εκδρομή,φαντάστηκα.Άλλοι για δουλειά κι άλλοι για βουνά!
Πόσο μου λείπουν οι εκδρομές με τους προσκόπους,δεν λέγεται.Μόνο η ορειβασία δεν μου λείπει,να σου πω.Ειδικά όταν κουβαλάς 9 κιλών σακίδιο.Θυμάμαι στα Πιέρια Όρη είχα βάλει turbo και μετά από 2 ώρες τα είχα φτύσει.Τελικά κάναμε 7 ώρες μέχρι το καταφύγιο.Τί χιόνι,τί φωτογραφίες,τί παιχνίδια,τί αντιανεμικά!Για να μην αναφερθώ στις ελβετικές Άλπεις.Άλλο φρούτο!Εκεί την διαδρομή την κάναμε μέσα σε 9 1/2 ώρες.Είχε πια νυχτώσει κι εμείς ακόμα περπατούσαμε.Ξυπνάς την επόμενη μέρα όμως και βλέπεις όλη την βόρεια Ιταλία στο πιάτο σου.Εσύ κι ο Θεός.Κι επειδή σε αυτό το ταξίδι έτυχε να είναι καλοκαίρι,βουτήξαμε και στην παγωμένη λίμνη που βρισκόταν κοντά στο ξύλινο καταφύγιο.
Γι'αυτό σου λέω,από ενέργεια δεν υπάρχει πρόβλημα.Άσε που υπάρχουν κι αποθέματα.Μόνο που θα ήθελα να ξεκινήσω και κολυμβητήριο αλλά δεν βρίσκω μια ώρα.Βασικά μια ώρα την βρίσκω,αλλά είναι μετά από φαγητό.χιχι!Πωπω,είπα φαγητό τώρα και σκέφτηκα τί καλή μαμά που έχω(ειδικά όταν μαγειρεύει)!Μόλις γύρισα από την δουλειά,με περίμενε κολιός στο grill με super σαλατίτσα-μαρουλοκατάσταση κι αμέσως ένιωσα σαν να μπαίνουν στο σύστημα και τα ιχνοστοιχεία κι οι βιταμίνες με φόρα,φόρα κατηφόραααααα!Το μεσημεριανό ήρθε κι έδεσε με την συνοδεία creme caramele,περικαλώ.Και τώρα;Ααααα!Τώρα ήρθε η ώρα για νάνι.

Thursday, November 13, 2008

To Λονδίνο περιμένει...







...κι εγώ σκέφτομαι μόνο αυτό!

Wednesday, November 12, 2008

Τα αρχικά

O K.Δ είναι μια ιδιοφυία.Από το σχολείο φαινόταν ότι θα προοδεύσει και θα γίνει ο πρώτος.Η μάνα του όμως είναι μια πιεστική και αφόρητη γυναίκα που μισεί τους πάντες κι είναι ερωτευμένη με τον γιο της.
Η Κ.Α είναι κούκλα.Ανέκαθεν την κυνηγούσαν όλοι και μπορούσε να επιλέξει όποιον ήθελε.Εκείνη;Πάντα κατέληγε με κάποιο ναρκωμανή ή κάποιον περιθωρειακό.
Ο Β.Β ήταν πάντα το παράδειγμα για όλους.Δεν μ'αρέσει να γίνομαι κυνική αλλά νομίζω ότι έχει διπλή ζωή.
Ο Κ.Κ είναι ένας έξυπνος άνδρας με μια ευτυχισμένη οικογένεια και με ανέσεις και φίλους που άλλοι θα ζήλευαν.Σήμερα θα κάνει την πρώτη του επίσκεψη στον ψυχολόγο.
Η Τ.Β ήταν κάποτε αθλήτρια.Μιλάμε για φοβερές αντοχές.Χθες δεν μπορούσε ν'ανέβει ούτε τον Λυκαβητό.
Η Μ.Μ σνόμπαρε αρκετά παλιότερα.Όταν την ξαναπέτυχα σνόμπαρε ακόμα αλλά είχε λόγο σοβαρό.
Η Ι.Ρ φαινόταν για ένα ντροπαλό κοριτσάκι με αρχές κι από καλή οικογένεια.Όταν ξαφνικά ξεθάρρεψε,μου έκλεψε τον γκόμενο και με έκλασε επιτηδευμένα.
Κι εγώ;Εγώ κάποτε έλεγα ότι θα ασχοληθώ με τις τέχνες.Ότι θα γίνω μια πολύ καλή μουσικός και το κοινό μου θα διψά για τις μουσικές μου.Ή ότι θα παίξω σε μια καλή ταινία κι ότι θα δίνω συνεντεύξεις στους δημοσιογράφους εξηγώντας τους τις δυσκολίες που αντιμετώπισα μέχρι να φτάσω ως εκεί.Σήμερα;Δουλεύω σε δυο δουλειές που έχουν να κάνουν με πωλήσεις και χτίζω την επικοινωνία με τους ανθρώπους που άλλοτε μου φαινόταν βουνό.Έχω παραδίπλα μου το cello να με συντροφεύει και να μου υπενθυμίζει ότι η μουσική θα υπάρχει ανεξαρτήτως επιλογών και τύχης.

Saturday, November 08, 2008

Ωραία μέρα

Πεταμένο τζην,καταχωνιασμένα εσώρουχα,τρύπια καλσόν,η χιλιοφορεμένη τραγιάσκα του πατέρα μου.Πιο δίπλα και πιο ανάστατα βρίσκονται τα αποκόμματα αποδείξεων της Αττικής οδού,κάποια περιοδικά που δεν έχω διαβάσει ολοκληρωτικά,ζευγάρια παπούτσια της δουλειάς-χιλιοπατημένα,λιωμένα,ξεθωριασμένα(πρέπει να αγοράσω καινούρια γιατί αλλιώς με βλέπω να πηγαίνω ξυπόλυτη στη δουλειά).Η λιλά βαλίτσα-μοναδικό στοιχείο που υποδηλώνει την λατρεία μου για τα ταξίδια-είναι ακόμα μπροστά από εκείνη την ντουλάπα του δωματίου μου που έχει εκμεταλλευτεί η μαμά μου για τα δικά της παλιά πανωφόρια.Μέσα στην βαλίτσα έχω ακόμα ξεχασμένα κάτι ρούχα που δεν φόρεσα ποτέ σ'εκείνο το ταξίδι στο Παρίσι.Άλλωστε κρύο δεν έκανε ποτέ.Πάνω στο γραφείο μου(το άλλο,όχι αυτό που έχω τον υπολογιστή) χαρτιά,χαρτάκια και χαρτούρες(βλ. επίσημα έγγραφα)-κι ευτυχώς όχι κωλόχαρτα-ο χάρτης της Αθήνας,χιλιοχρησιμοποιημένα cds,δωράκια απ΄την Chanel κι όποια άλλη μπούρδα μπορείς να φανταστείς περιμένουν ακόμα την δική μου τακτοποίηση.
Το έχω βάλει στο πρόγραμμα για την Κυριακή το απόγευμα όμως μαζί με το κατέβασμα των χειμωνιάτικων ρούχων(εν όψει αλλαγής καιρικού σκηνικού).
"Ωραία μέρα...τραγουδάω...λόγια,σκέψεις...ταξιδιώτες του αέρα..."

Thursday, November 06, 2008

Μια καθημερινότητα άλλο πράγμα

Χαμένο κορμί,με φωνάζουν αλήτι(σσα).Κι αυτό ισχύει τούτες εδώ τις μέρες καθώς έχω περπατήσει την μισή Νεάπολη το άλλο μισό Κολωνάκι και σεργιάνισα μέχρι Χολαργό,Παλλήνη,Γλυκά Νερά κι Αγ. Παρασκευή.Και μιας κι αναφέρθηκα στο κορμί,περί αυτού ο λόγος διότι το ισχίο με έχει *bib* τις τελευταίες ώρες ευτυχώς μόνο όταν περπατάω.Κάτι ανάλογο είχα πάθει και στο Παρίσι και πήγαινα στο Λούβρο σαν τον Κουασιμόδο.
So,anyway σήμερα είναι η μέρα που εξυπηρετώ την οικογένειά μου στις απαιτήσεις που έχει(βλ. κτηματολόγιο,Κ.Ε.Π,πληρεξούσια,taxi driver) και είπα να γράψω και καμιά βλακεία εδώ μπας και μου συμπαρασταθείτε.Υποτίθεται σήμερα η μέρα ήταν αφιερωμένη σε μένα.Να μελετήσω το cello μου,να πάω στην παρουσίαση ενός βιβλίου,να βγω για φαγητό και να αράξω γενικά.Ειδικά όμως σήμερα με χώσανε χωρίς να μπορώ να πω και όχι.Δεν λέω ότι δεν θα κάνω και τα δικά μου,αλλά έτσι όπως πάει το πράγμα τα ποδαράκια μου θα αποκτήσουν στόμα και λαλιά και θα μου βγάλουν τον αδόξαστο.Ήδη σήμερα από την κακία τους με ξύπνησαν με κράμπα.Α να χαθούν!Συνένοχοι στην καταπολέμηση της αστείρευτης ενέργειάς μου είναι κι αυτά.
Πέραν τούτου όμως,χαρούμενη με λες απλά αυτό που έχω παρατηρήσει τελευταία είναι ότι έχω αρχίσει να μιλάω δυνατά με τον εαυτό μου μέσα στο αυτοκίνητο,στον δρόμο,στο λεωφορείο.Φρίκη;Καλέ,δεν μπορείς να φανταστείς.Ολόκληρες συζητήσεις.Τις προάλλες ήθελα να μου περιγράψω τον ήχο που κάνει το πεπαλαιωμένο μου αυτοκίνητο όταν στρίβει κι άρχιζα να σκούζω στην μέση της Εθνικής Άμυνας.Πάει...τον χάνουμε τον Παντελή.Παντελής ε;Αν δεν ήταν ο μπασίστας των Διάφανων Κρίνων θα έλεγα ότι αυτό το όνομα είναι κάπως ξενερουά.Αλλά επειδή από την εφηβεία μου άκουγα ελληνική ροκ,μάλλον θεοποίησα και τον μπασίστα και το όνομα.
ΝΑΙ.Που λες,είχα πάει για φαγητό εχθές(ή μάλλον ΚΑΙ εχθές) αλλά δεν είχα και πολύ διάθεση(πράγμα ανήκουστο για μένα να μην απολαμβάνω το φαγητό μου) οπότε κι έφαγα λίγο.Παρόλα αυτά έχω πάρει αισίως ένα κιλό για να περάσω τον χειμώνα με λίγο παραπάνω λίπος.Τώρα το κρύο μπορεί να φτάσει χωρίς καμιά αναστολή.Το πολύ-πολύ ντύνομαι και σαν κρεμμύδι.Στις 05.00 που ξυπνώ by the way έχει ένα κρύο,όχι μόνο έξω αλλά και μες στο σπίτι και πάω και πλένω την μούρη μου κανά μισάωρο με ζεστό νερό για να συνέλθω.Αχ!Άγρια χαράματα-όταν όλοι κοιμούνται και τα πουλάκια τιτιβίζουν.Βασικά από τις 04.00 αρχίζουν τα αθεόφοβα.Καλά,δεν βαριούνται;Το ίδιο βιολί κάθε μέρα.Όχι,όχι τώρα μαζεύονται εδώ στην γειτονιά για να πάνε το μεγάλο ταξίδι στην Αφρική(ε μην χέσω,μέχρι Κρήτη και πολύ τους είναι).
Α!Τις προάλλες άκουσα και τζιτζίκια στον λόφο του Στρέφη κι εγώ είχα βγάλει την μπέμπελη κι αναρωτιόμουν τί μήνα έχουμε κι αν θα έπρεπε να βρίσκομαι σε καμιά παραλία με ένα cocktail στο χέρι.
Ωραίες εικόνες αυτές...και δεν έχουν φτάσει καν τα Χριστούγεννα.Ανεξάρτητα αν ο Βασιλόπουλος απέναντι έχει βάλει τα αστεράκια του ως decor για τις γιορτές.Εγώ πάντως δέντρο δεν στολίζω από τώρα.Άσε που δεν προλαβαίνω.Θέλω να το κάνω όταν είμαι ψυχολογικά έτοιμη.Γενικά δεν μου αρέσει ο ψυχαναγκασμός.Η μάνα μου είναι ψυχαναγκαστική.Όταν θέλει κάτι,το θέλει εκείνη την ώρα κι όλοι οι υπόλοιποι θα πρέπει να κάνουν κωλοτούμπες.Να,κι εχθές πρωί-πρωί άκουσα τα εξ'αμάξης γιατί υποτίθεται ότι έχασα τον φάκελο του κτηματολογίου.Που δεν τον είχα αγγίξει by the way.Έτσι ξεκίνησε η μέρα και μου πόνεσε το στομάχι.Γιατί στεναχωρέθηκα και γιατί όταν αναλαμβάνω ευθύνες είμαι σωστή.Ευτυχώς τα ξέχασα όλα αυτά με την δουλειά αλλά το τηλέφωνο ξαναχτύπησε στις 20.00 για να μου το υπενθυμίσει με φωνές και χολή.Σκέφτηκα την ψύχραιμη οδό κι απλά κόλλησα το ακουστικό στο τζάμι κι όταν σταμάτησε να μιλάει πάτησα εκείνο το κόκκινο κουμπάκι.Μισή ώρα αργότερα με πήρε τηλέφωνο ότι τα βρήκε.

Sunday, November 02, 2008

Ένα μικρό update

Καλό μας μήνα λοιπόν!
Δεν ξέρω τί επιφυλάσσει ο Νοέμβριος.Σίγουρα όμως ξεκίνησε λες και είναι Μάιος.Με τις ζέστες του,με τα πουλάκια που λαλούν πρωί-πρωί,με τον ιδρώτα μας να μας συντροφεύει περιμένοντας στην στάση "Πανεπιστήμιο" το μετρό,με τις βραδυνές εξόδους μας στο κέντρο ή στα Β.Π κι ένα σωρό έργα στον κινηματογράφο που δεν ξέρεις τί να πρωτοπρολάβεις.Κι επειδή ο χρόνος και μάλιστα ο ελεύθερος δεν υπάρχει στο λεξιλόγιό μου αυτές τις μέρες προσπαθώ να βρω έστω και μια μέρα της εβδομάδας που να μην κάνω απολύτως τίποτα-να καθήσω στον καναπέ μου,να βάλω stand up comedy με τον Eddie Izzard και να ψήσω pop corn.
Όχι δεν είναι μια από αυτές τις μέρες.Όπου να'ναι φεύγω για αεροδρόμιο,όπου αναμένεται να'χει κίνηση σήμερα(μακάρι δηλαδή γιατί έτσι ο χρόνος φεύγει ανεπαίσθητα) και πρέπει να ετοιμαστώ στην τρίχα(as I usually do).Έχω πει από μέσα μου ότι την Πέμπτη θα την αφιερώσω στο Κτηματολόγιο,σε μια παρουσίαση του Θανάση Χειμωνά στο Χαλάνδρι και σε βραδυνό φαγητό επαγγελματικής φύσεως με Chanel people στο Κολωνάκι.Μέχρι τότε η εβδομάδα θα τρέξει γρήγορα αφού μέσα σε αυτές τις μέρες συγκαταλέγεται και η νυχτερινή βάρδια.So much fun!Δεν μπορείς να πεις ε;
Το θετικό αυτής της εβδομάδας ήταν ότι εκτός του ότι ακολούθησα το πρόγραμμά μου κατά 88%,πληρώθηκα και για μια διαφήμιση.Έτσι κάνω την οικονομία μου γιατί σε 3 εβδομάδες με περιμένει το νησί.Ξέρεις εσύ...εκεί ψηλά,με κάτι κόκκινα διώρoφα λεωφορεία.Εκεί που όλοι πίνουν τσάι!