Monday, September 29, 2008

Εφ'όλης της ύλης

Μετά από 36 ώρες εργασίας μέσα σε 54 ώρες συνολικά,έρχομαι να σου δηλώσω ότι "όλα καλά".Κι όχι μόνο καλά,αλλά περίφημα.Είναι κάποιες φορές που οι μικρές στιγμές σου δίνουν φόρα-φόρα(ανηφόρα όμως) να αντιμετωπίσεις προβλήματα,ανθρώπους,την ζωή ολάκερη(to say the least) με άλλο σθένος,με άλλη διάθεση.Διαβάζεις το blog μιας νέας γυναίκας που ούτε ψυχολογικά προβλήματα έχει(όχι σοβαρά τουλάχιστον,εκτός από καμιά λόξα ώρες-ώρες),ούτε προβλήματα επιβίωσης έχει,ούτε καν προσωπικά(άντε πες κι επαγγελματικά).Ανέκαθεν ήμουν αισιόδοξη και αρκετά ανεκτική στα πρόσωπα τα οποία έβαζα στον μικρόκοσμό μου.Δεν παν' να'θελαν το κακό μου.Στα ** μου!Σιγά μην κάτσω να διοχετεύσω την ζαχαρένια μου για μικρότητες.Ενίοτε τσαντίζομαι αλλά παραμένω φύσει θετική και δύσκολα(μα πολύ δύσκολα) μπορείς να μου χαλάσεις την μέρα.Παλιότερα ίσως ευκολότερα.Τώρα;Ό,τι πικρόχολο κι αν πεις σκουντουφλά με δύναμη σε αυτόν τον πελώριο τοίχο που έχω στήσει μπροστά κι ολόγυρά μου.Θα μου πεις..."Κι οι φίλοι σου πώς φτάνουν ως στην καρδιά σου;"Here's the catch...Οι φίλοι μου,my heroes...Έχεις δει ποτέ τους φανταστικούς αυτούς χαρακτήρες να σκουντουφλούν σε τοίχο;Για μένα,πράγματι,είναι φανταστικοί!
Αυτό ήταν ένα προλογάκι για κάτι που διάβασα μέσα στην blogόσφαιρα για κάποιους ανώνυμους που κυκλοφορούν και σπέρνουν τον τρόμο,την κακία κι όλο τους τον αρνητισμό σε άλλους "αθώους" ίσως γιατί έτσι γουστάρουν,ίσως γιατί τους την έχει σπάσει η ιστορία του blogging,ίσως γιατί έτσι καυλώνουν.Hey,εσύ που στεναχωριέσαι,ο κόσμος μας και δη ο ηλεκτρονικός δεν είναι αγγελικά πλασμένος.Αλλά ναι,όταν τον έχεις χτίσει εσύ με ιδανικά κι αξίες και κάποιος έρχεται και στον γκρεμίζει είναι ηλίου φαεινότερον ότι θα τα "πάρεις κι εσύ".Move on and always look at the bright side of life που έλεγαν κι οι Monty Python στο "The Life of Bryan"(γαμάτη ταινία by the way).
Στα δικά μας τώρα.Το Σάββατο είχα την χαρά να γνωρίσω την melissoula και την fevis που είναι και οι δυο εντελώς διαφορετικές από ό,τι τις περίμενα.Την μεν melissoula την περίμενα να είναι πολύ ομιλητική και flamboyant και να μην έβαζε γλώσσα μέσα,αλλά ήταν τέτοιο ήσυχο πλάσμα και χαμογελαστό που πραγματικά μου έκανε εντύπωση(μήπως εσύ που την ξέρεις καλύτερα με δουλεύει ψιλό γαζί;).Εν τω μεταξύ μου έφερε και κάτι σοκολατάκια(ελβετικής προελεύσεως φυσικά) τα οποία (ας το θέσω ευγενικά) ΤΑ ΤΣΑΚΙΣΑ.Την δε Eύη την περιμένα πολύ κουλτούρα(βλέπε καλόγριες κτλ)αλλά έχει τέτοιο χιούμορ που σε καθηλώνει.Ώρες-ώρες απλά την χάζευα να εξιστορεί τα δικά της(ξέρεις εσύ...με εκείνο τον τρόπο που τα λέει στο ημερολόγιό της).Ήμασταν και τα τρία...(τρία πουλάκια κάθονται στο τραπέζι του "Πατρόν")μια oμορφιά.Ναι,μεν,σύντομη κουβεντούλα αλλά αρκετά περιεκτική.Εύχομαι να ξαναπετύχουμε την ίδια συνταγή κι ίσως και με άλλες προσθήκες.
Απόψε ήθελα να πάω Ennio Morricone(αλλά Βαλίσια κάτσε εκεί που κάθεσαι γιατί δεν σε βλέπω καλά).Πρόβλημα Α:δεν έχω εισητήριο και πρόβλημα Β:κρυώνω να κάτσω στο Ηρώδειο 2 ώρες.Κατά τ'άλλα σου εύχομαι καλή εβδομάδα και συνιστώ προσοχή γιατί κάτι ψιλοκρυωματάκια κυκλοφορούν από'δω κι από'κει!

Friday, September 26, 2008

Δύο πρόσωπα

Τώρα τελευταία έχω μπει στο τριπάκι να γνωρίζω καινούρια πρόσωπα και να αναθερμαίνω σχέσεις με κάποια παλαιότερα.Είμαι πολύ σταθερή στους φίλους μου και στις αξίες μου γενικότερα αλλά και αρκετά ανοιχτή στο να αγκαλιάζω(εδώ η αγγλική λέξη embrace με καλύπτει καλύτερα) ό,τι έρχεται τυχαία και καθόλου επιτηδευμένα.Τί εννοώ;Στο facebook π.χ δεν μου αρέσει να κάνω add ανθρώπους που δεν ξέρω.Δεν είμαι snob(ή μπορεί και να'μαι αλλά δεν είναι αυτό το θέμα),απλά δεν μου αρέσει να προσθέτω επαφές έτσι για να αυξάνονται οι διαδικτυακοί μου φίλοι.
Εδώ και 1 εβδομάδα περίπου έκανα την κίνηση να προσθέσω κάποιον που δεν ήξερα(φυσιογνωμικά τουλάχιστον).Αμέσως-αμέσως κατάλαβα ότι αυτή η επαφή δεν ήταν μια ακόμα ηλεκτρονική συνομιλία περί ανέμων και υδάτων.Υπάρχει ουσία,υπάρχει και λόγος.Δεν με ενδιαφέρει να εξελίξω κάτι τόσο σύντομο σε κάτι μακρυπρόθεσμο.Αλλά η συζήτηση,η επαφή,η επικοινωνία μαζί με αυτό το άγνωστο στην ουσία πρόσωπο με έκανε να αναζητώ 5' κάθε μέρα από το χρόνο του.Θέλεις γιατί με ανεβάζει;Θέλεις γιατί ρουφάω πληροφορίες;Θέλεις γιατί δεν έχω κάτι καλύτερο να κάνω αυτή την περίοδο;Έτσι νιώθω.Κι αν αυτό το πρόσωπο σταματήσει να υφίσταται στον ηλεκτρονικό και συνάμα τόσο μα τόσο μαγικό κόσμο μου,δεν πειράζει.Στο τέλος, θα μου έχει μείνει αυτός ο πίνακας που ζωγραφίσαμε μαζί.Μην βιάζεσαι.Δεν είναι κάτι ερωτικό ή και να'τανε πρέπει να το συζητήσουμε τώρα;Απλά με γεμίζει.Είμαι σίγουρη ότι κι εσύ....Ναι,ναι,καλά άκουσες.Εσύ,που με κοιτάς με το χαμόγελο μέχρι τ'αυτιά,είμαι σίγουρη ότι το έχεις κάνει κι εσύ στο παρελθόν.Μπορεί να μην ήταν μέσα από το internet,μπορεί να ήταν μια τυχαία τηλεφωνική αναποδιά ή εκείνος που ανταλλάσετε ματιές μέσα στο ίδιο λεωφορείο που παίρνετε κάθε πρωί.Δεν έχει σημασία.Αυτό που μετράει είναι ότι η πόρτα του λόγου και της επικοινωνίας,η δική μου αυτή πόρτα δεν είναι πια ερμητικά κλειστή.
Την ίδια χρονική στιγμή συνάντησα μια παλιά μου συμμαθήτρια,την Μαριέτα, μετά από 10 ολόκληρα χρόνια.Ήταν σαν να μην είχε περάσει ίχνος χρόνου από το πρόσωπό της και το γυμνασμένο(by the way) κορμί της.Η Μαριέτα από την Α' Γυμνασίου ήταν η φαντασίωση αρκετών αρσενικών της τάξης και μη...ίσως γιατί ήταν αρκετά ανεπτυγμένη για 13χρονο,ίσως γιατί είχε μια femme fatale συμπεριφορά και ταυτόχρονα μια πολύ φιλική συμπεριφορά σε όλους ίσως γιατί αυτή ήταν(και παραμένει) η προσωπικότητά της.Η Μαριέτα μεγάλωσε και έχει ανανεωθεί σε βαθμό τρομακτικό(με την καλή έννοια πάντα).Όπως όλοι μας,έτσι κι εκείνη έχει περάσει τις δυσκολίες της και έχει υπερπηδήσει τα εμπόδια που χωρίς αυτά η ζωή θα ήταν βαρετή.Την στιγμή που μιλάμε περνάει το δικό της εμπόδιο.Παρόλα αυτά έχει μια ενέργεια υπέρμετρη και αξιοθαύμαστη κι αυτό από μόνο του θα υπερνικήσει όλα τα υπόλοιπα.Έχει αποκτήσει εμπειρίες και γνώσεις.Έχει ανακαλύψει πτυχές της ζωής που όταν είσαι στο σχολείο δυσκολεύεσαι τρόπω τινά.Η ωμή πραγματικότητα της έστριψε ντελικάτα τον λαιμό και είδε την καλλιτεχνία μέσα της.Αφού το είχε.Το'ξερε από παλιά.Απλώς μερικές φορές ασκείται πίεση από τους γύρω μας και μπαίνουν σαν παράσιτα στις δικές μας αποφάσεις.Η Μαριέτα έχει ακριβώς το ίδιο ζώδιο με μένα με τον ίδιο ακριβώς ωροσκόπο.Δεν μπορεί να είναι τυχαία αυτή η συνάντηση λίγο πριν την πιο παραγωγική περίοδο της ζωής μας(βλ. οικογένεια). Εγώ με την σειρά μου εύχομαι να την ξαναδώ.Χάρηκα τόσο πολύ που προσέγγισε η μια την άλλη ανθρώπινα και χαλαρά.Χωρίς τίτλους,χωρίς υπερβολές.Η Μαριέτα ήρθε για να μείνει!

Thursday, September 25, 2008

Πρόγραμμα,κρεββάτι,τσέλο κι άλλα τέτοια

Υπάρχουν μέρες που δεν θέλεις να σηκωθείς απ'το κρεββάτι σου(ok,μπορεί αυτή να είναι η καθημερινότητά σου).Υπάρχουν όμως και νύχτες που δεν θέλεις να πέσεις στο στρώμα σου διότι εκατομμύρια σκέψεις πλημμυρίζουν το μυαλό σου.
Ε,λοιπόν εχθές το βράδυ δυσκολεύτηκα να κοιμηθώ και σήμερα το πρωί δυσκολεύτηκα να σηκωθώ.Μήπως μου λείπει καμιά βιταμίνη;Μήπως(λέω μήπως) φταίνε οι sagrias που τακτοποίησα χθες βράδυ;Μήπως έχω ρεπό σήμερα και με την σκέψη αυτή το σύστημα έπαθε black-out;
Το ξεπερνάω όμως και προχωρώ στα της ημέρας της σημερινής.Για σήμερα Πέμπτη ο καιρός θα'ναι....(αλήθεια καμιά ιδέα κανείς;).Επίσης,έχω κάτι πονάκια στα χέρια,στους μύες.Τα νιώθω κάπως αδύναμα.Λέω να κάνω μια πορτοκαλάδα από φρέσκα πορτοκάλια να στανιάρω.Το πρωινό μου θα'ναι ελεύθερο.Πιο ελεύθερο δεν γίνεται.Μόνο το απόγευμα θα αποκτήσει ενδιάφερον και μάλιστα μουσικό αφού θα πάρω την Γιούλη που είναι φοβερή και τρομερή τσελίστα(κι όχι τσελίστρα) και θα πάμε μαζί να επιλέξουμε το τσέλο που θα παίζω τα πρώτα χρόνια γνωριμίας με το "άθλημα".Κάτι σε 1.600 ευρω το αναμένω αλλά μπορεί να βρούμε κάτι καλό και να ανέβουμε κανένα 500άρικο...Είδωμεν.
Δεν έχω κάποιο άλλο συνταρακτικό νέο να σου αποκαλύψω.Λίγο η αδυναμία στα άκρα μου,λίγο ο μουντός ο καιρός μου ρουφάνε κάτι από την χαζοχαρούμενη ενέργειά μου.Θα επανέλθω όμως...επιφυλάσσομαι για αργότερα!

Update:

Τελικά τσέλο δεν κατάφερα να κοιτάξω ούτε καν να αγοράσω καθότι η γιαγιά της καλής μου φιλεναδούλας λιποθύμησε κι αλλάξαν οι προτεραιότητές μας.Παρόλα αυτά μου προέκυψε casting έτσι ξαφνικά και στολίστηκα και πήγα.Ε,κάτι είναι κι αυτό!

Monday, September 22, 2008

Θα μου κάτσει η πουτάνα η τύχη,πού θα πάει!



Υ.Γ:α)Το μακιγιάζ έγινε μόνο με Chanel(αν δεν παινέψουμε το σπίτι μας ε;)

β)Α!Και δεν καπνίζω...

Saturday, September 20, 2008

Η Τατιάνα

Μετά την ομολογουμένως μεγάλη επιτυχία του προήγουμενου post είπα να ανανεώσω την σελίδα με κάποιο καινούριο γιατί αλλιώς ζήτω που καήκαμε.
Σήμερα δεν θέλω να σου μιλήσω για την δουλειά.Ήδη θα έχεις μπουχτίσει.Σήμερα θα περάσω σε κάποιο πρόσωπο πολύ κοντινό μου.Σήμερα;Θα μιλήσω για την αδερφή μου,Τατιάνα.
Η Τατιάνα είναι 3 1/2 χρόνια μεγαλύτερη από μένα(και Αιγόκερως).Εξωτερικά είναι μια γυναίκα με τα όλα της.Πυκνό μαλλί,φουσκωτά χείλη,μάτια σκιστά("κινέζα" την φώναζε ο παππούς),σώμα νταρντανίσιο και δύναμη/δυναμικότητα άπλετη.Το μεγάλο της ατού είναι ότι έχει μεγάλη καρδιά και θέλει να χαρίζει/χαρίζεται και σε περιπτώσεις που δεν ενδείκνυται.Το μεγάλο της μειονέκτημα;Οι τσέπες της είναι τρύπιες.
Η αδερφή μου από τον καιρό που ήμαστε μικρά παιδιά όλο και κάτι θα μου αγόραζε από το περίπτερο.Τσίχλες,γλειφιτζούρια,καραμέλες.Τις περισσότερες φορές,δε,με τα λεφτά που έβρισκε στο κουμπαρά μου,αλλά αυτό το παραβλέπουμε.Ως το πρώτο παιδί της οικογενείας ήταν αυτή που έπρεπε να επαναστατεί και να ανοίγει δρόμο για να βρω εγώ κάποια δικαιώματα έτοιμα αργότερα.Π.χ η έξοδος με φίλες μέχρι τις 23.00(wow),ο ύπνος σε σπίτι φίλων κτλ.
Με την αδερφή μου α)δεν μοιάζουμε φυσιογνωμικά καθόλου και β)δεν ταιριάζουν οι προσωπικότητές μας σε καμία περίπτωση.Βοσκόπουλο εκείνη;Διάφανα Κρίνα εγώ.DVD εκείνη;Πιάνο(δυνατό) εγώ.Τσιγάρο εκείνη;Υγιεινή διατροφή εγώ.Σταθερούς γκόμενους εκείνη;Ξεπέτες εγώ(παλιότερα ε;...μην παρεξηγηθούμε).Γλυκό κορμό εκείνη;Κέικ καρότο εγώ.Αχ!Μάνα,τί έχεις τραβήξει κι εσύ;Δεν διάλεγες κάτι στο "ίδιο κουτί";
Όπως όλοι μας,έτσι και η Τατιάνα έχει κάποια μειονεκτήματα.Μερικά από αυτά εμένα δεν με επηρεάζουν καθόλου,αλλά οφείλω να της τα πω μια φορά και μετά να τα ξεχάσω.Η ανασφάλειά της ώρες-ώρες μπορεί να γίνει εκμεταλλεύσιμη από ανθρώπους που δεν την αγαπούν.Η υπευθυνότητα στην ανάληψη tasks και η ακρίβεια στα ραντεβού δεν είναι το φόρτε της.Αυτό με ενοχλεί.Επίσης με ενοχλεί όταν διαβάζει βιβλία τύπου Άρλεκιν μετά μανίας.Το μικρόβιο αυτό της κόλλησε εδώ και 1 1/2 χρόνο και δεν λέει να ξεκολλήσει.
Με το γιο της,ο οποίος είναι δυο ετών έχουν πολλά κοινά.Αντίληψη και χιούμορ είναι χαρακτηριστικά της Τατιάνας που τα βλέπω τώρα στον Στάθη σε μικρογραφία.Αυτό που θαύμαζα πάντα σε εκείνη ήταν το πόσο ετοιμόλογη ήταν.Έχει έναν τρόπο που τα λέει που χαρίζει γέλιο στους γύρω της.Έχει αρετές αρχηγού.Δίνει εντολές και πάντα θέλει να έχει μια υπηρεσία από πίσω της(εδώ το κόκκινο βελάκι δείχνει εμένα).Μπορεί να σε πείσει ότι είναι νύχτα όταν ο ήλιος έξω λάμπει.Μα πάνω απ'όλα είναι ντόμπρα κι αποκλείεται να ξοδέψει έστω κι ένα λεπτό με κάποιον που δεν συμπαθεί μόνο και μόνο για την διπλωματία.
Με την αδερφή μου συμβαίνει το εξής οξύμωρο.Όταν είμαστε μαζί,κοντραριζόμαστε κι όταν στο σκηνικό εμφανίζονται συγγενείς και φίλοι γινόμαστε ένα.Σαν προστασία ένα πράμα.Σου είπα και πριν...δεν ταιριάζουμε κι ούτε παρέα κάνουμε,αλλά λειτουργούμε ενστικτωδώς στα δύσκολα.
Η αδερφή μου με έχει βοηθήσει σε πολλά.Δεν της τα έχω πει ποτέ γιατί κι εγώ δεν είμαι ρομαντική που να αρέσκομαι στην έκφραση συναισθημάτων.Η Τατιάνα ήταν εκεί όταν έφαγα την πρώτη μου χυλόπιτα.Η Τατιάνα ήταν εκεί την πρώτη μέρα της περιόδου μου.Η Τατιάνα ήταν εκεί στις εξετάσεις του σχολείου μου.Η Τατιάνα ήταν εκεί για να με δικαιολογήσει στην πρώτη μου κοπάνα.Η Τατιάνα ήταν εκεί όταν οι σχέσεις με τους γονείς μου ήταν σε ένταση.Πάντα με κάλυπτε όταν εγώ την μαρτυρούσα.Πάντα μου έδινε ρούχα,λεφτά,καλλυντικά όταν εγώ πολύ σπάνια και με το ζόρι της έδινα λεφτά για τσιγάρα.
Τώρα πια έχει δική της οικογένεια.Αξιοθαύμαστο γιατί έχει τόσες πολλές ευθύνες στην δουλειά της κι άλλες τόσες στο σπίτι της.Δεν την παίρνει να κάνει κουταμάρες.Αυτό που εγώ φοβάμαι,η Τατιάνα το τολμά.
Σ'αγαπώ αδερφούλα αν και δεν στο λέω συχνά!

Thursday, September 18, 2008

Ζητείται

...Άνδρας ή γυναίκα που να κατέχει την γαλλιστήν άπταιστα,άφοβα,απροκάλυπτα για ιδιαίτερα μαθήματα σε ενήλικη νεαρή γυναίκα 2 φορές την εβδομάδα πρωί ή απόγευμα στην περιοχή των Β.Προαστίων.
Όποιος έχει να κάνει συστάσεις ή ενδιαφέρεται ο ίδιος να σηκώσει το χέρι του,περικαλώ!

Wednesday, September 17, 2008

Τί ώρα είναι;

Αγουροξυπνημένη,μισοκοιμισμένη,πεινασμένη του θανατά και αναισθητοποιημένη από την μέση και κάτω.Σου γράφω έχοντας το ένα πόδι στριφογυρισμένο(like cats do) και το άλλο σε ύψωμα για να μπορεί η πλάτη να ακουμπά στην αναπαυτικότατη κατά τ'άλλα καρέκλα.
Εχθές(τί εχθές δηλαδή...σήμερα) είχα βραδυνή βάρδια.Μην τρομάζεις!Δεν θέλω ούτε καν να δυσανασχετίσεις.Η βραδυνή βάρδια παρόλο που σου (μπιπ) το βιολογικό σου ρολόι ίσως και να'ναι από τις καλύτερες βάρδιες ever.Kι αυτό γιατί την θετική αύρα την αντιλαμβάνεσαι πριν καν πατήσεις το πόδι σου στο αεροδρόμιο.Από την προετοιμασία κιόλας.Θέλεις τα προσεγμένα ρούχα;Θέλεις το έντονο μακιγιάζ;Θέλεις το μαλλί στην τρίχα;Ε,όλα αυτά σε προδιαθέτουν ότι πας σε ένα party!
Κι όταν τελικά φτάσεις στο ήρεμο Ελ.Βενιζέλος όλα παίρνουν μια ροή έτσι μαγικά.Λίγο το καθάρισμα,λίγο η απογραφή,λίγο η εξυπηρέτηση κάνουν την νύχτα να κυλάει ανεπαίσθητα,σχεδόν όμορφα.Σε αυτό,βέβαια, συμβάλει και η μουσική,η οποία στην αρχή της βραδιάς-βάρδιας είναι κλασσική(οκ,το ξέρω ότι μερικοί δεν μπορούν να λειτουργήσουν με αυτό το είδος,αλλά δεν θα το αναλύσω τώρα αυτό).Στην συνέχεια την σκυτάλη παίρνει μια πιο dance μουσική,ενώ προς το τέλος για το κερασάκι στην τούρτα μας έχουν φυλάξει chill-out.
Πρέπει να σου πω ότι το βράδυ τα διαλείμματα είναι 2 και μάλιστα μονόωρα.Πράγμα που σημαίνει ότι και το περιοδικό σου θα διαβάσεις και με τις συναδέλφους θα μιλήσεις και τον χυμό σου θα απολαύσεις .Άρα,αν σου τύχει ποτέ πτήση ξημεροβραδιασμένη,μην ξινήσεις!Θα περάσουμε μαζί μμμμμούρλια.
Σήμερα αυτά τα ολίγα είχα να σου πω.Τώρα με περιμένει το καλό μου στρώμα,ντυμένο στα μπλε με κάτι άγρια ζώα του National Geographic να παρεισφρέουν και να περιμένουν να με αγκαλιάσουν για να με συνοδεύσουν στα όνειρά μου.Καληνύχτα ή μήπως καλημέρα;

Monday, September 15, 2008

Ένταση

Σήμερα ήταν μια μέρα που τα είχε όλα-δουλειά,γέλιο,εκνευρισμός,επαγγελματικές,ψυχολογικές,μελλοντικές αναλύσεις,βρισίδι,πολιτισμένη συζήτηση,χαλάρωση.
Πώς λένε...η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται;Ε εγώ έφαγα τρελό φασκέλωμα(βλ. κούνημα κεφαλιού περιτυλιγμένου σε ένα διαστημικό κράνος)από έναν μηχανόβιο που είχε μάλλον μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του σήμερα το πρωί και ώρα 9.30 στην αττική οδό.Πρέπει να πω "sorry" στον ανδρικό πληθυσμό,αλλά αυτή την φορά το παραξήλωσε.Και τι τρέχει ρε (μπιπ) που προσπερνώ το (μπιπ) φορτηγό πρώτη και πριν από σένα κι εσύ με το μικροσκοπικό σου μηχανάκι που μας (μπιπ) τα (τέτοια) μας ζητάς και τα ρέστα;
Soooo,η μέρα συνεχίζεται με το parking του αεροδρομίου για το προσωπικό να είναι full κι εγώ να ψάχνω σαν την τρελή μία θέση.Τί ζήτησα το άμοιρο,απλό κι αθώο κοριτσάκι;Αλλά...ΤΑ ΡΑ ΤΑ ΤΑΝ...Ιδού!Μια και χίλιες άλλες μία θέσεις στο ΥΠΕΡΟΧΟ,ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΚΑΙ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ Ιkea!(Υπόψιν ότι περνάει το εσωτερικό λεωφορειάκι από εκεί και παραλαμβάνει όλα τα παιζάκια του αεροδρομίου(By the way...μεγάλο νυφοπάζαρο είναι του λόγου του).
Για να μην στα πολυλογώ όμως...έφαγα ωραιότατο σνίτσελ χοιρινού με ρύζι στην καντίνα του αεροδρομίου με θέα τον βόρειο διάδρομο και η δουλειά συνεχίστηκε χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα.Είχα όμως κι ένα(σύντομο δεν το λες)meeting με την αγαπητή supervisor μου όπου της εξέθεσα τις απόψεις-εντυπώσεις μου από τον πρώτο μήνα εργασίας μου.
Κι η ώρα ήτο περασμένη κι εγώ εισητήριο δεν είχα κλείσει για Παρίσι και βρισκόμουν ακόμα στον χώρο εργασίας μου και γρήγορα έπρεπε να φύγω γιατί θα τους χρέωνα για υπερωρίες.Η Ολυμπιακή όμως είχε κατά 25 ευρώ ακριβότερα το εισητήριο από το internet οπότε και προτίμησα την ηλεκτρονική λύση.Γιατί ο καλός καταναλωτής είναι και καλός ερευνητής!

Friday, September 12, 2008

Δουλειά

Τον Ιούλιο σου είχα αναφέρει μια συνέντευξη για δουλειά.Δεν σου είπα ποτέ όμως το αποτέλεσμα που είχε.Μέσα σε ένα μήνα άλλαξε η καθημερινότητά μου,πήρα την δουλειά και εργάζομαι με ακατάπαυστους ρυθμούς ή ρυθμούς που ποτέ άλλοτε δεν είχα.Το να ξυπνάς 05.00 και να στέκεσαι όρθιος για 8 ώρες είναι κάτι που το συνηθίζεις,πίστεψέ με.Η ανάγκη να γίνω παραγωγική σε έναν τομέα που ούτε καν μου είχε περάσει από το μυαλό,μου έδωσε ώθηση να κάνω κι άλλα,πνευματικά και δημιουργικά για τον εαυτό μου πράγματα.Σιγά-σιγά θα ξεκινήσω τα γαλλικά μου από την αρχή και παράλληλα αποφάσισα με ποιό άλλο μουσικό όργανο θα καταπιαστώ.And the winner is....CELLO!

Κάθε αρχή και δύσκολη βέβαια,αλλά ήδη σε ένα μήνα έχω νιώσει υπερήφανη για το έργο που παράγω και την εξυπηρέτηση που κάνω.Οι πρώτες δυο μέρες ήταν εξουθενωτικές,για να μην πω απογοητευτικές καθότι κουραζόμουν μια ιδέα περισσότερο από τους άλλους και συν του ότι το σώμα μου δεν είχε συνηθίσει την ορθοστασία.Μετά όμως έμπαινα στην θάλασσα και ένιωθα περίφημα.Σαν αποθεραπεία ένα πράγμα.

Μου είπαν ότι στο πόστο μου ή φεύγεις πάνω στον μήνα ή απλά μένεις.Δεν είναι ότι πήγα για να μείνω.Άλλωστε δεν είναι αυτό το αντικείμενό μου.Τώρα όμως που αισθάνομαι καλά θέλω να σου πω ότι αυτό δεν αναπληρώνεται με τίποτα.Άσε που μπορώ να κάνω κι όλες τις υπόλοιπες δραστηριότητες χωρίς την χρηματοδότηση των δικών μου.


Σίγουρα εάν ταξιδεύεις συχνά μπορεί και να με συναντήσεις στο χώρο εργασίας μου.Πλέον βρίσκομαι στη Chanel του αεροδρομίου και μπορεί να σου παρουσιάσω όλο και κάποιο υπέροχο,ανεπανάληπτο(μην σου πω ασύλληπτο)προιόν της εταιρίας που τόσο πολύ αγάπησα πριν καλά-καλά την γνωρίσω!Μην ντραπείς να μου μιλήσεις,γιατί θα σου έχω ρίξει ήδη ένα χαμόγελο για να σε καλωσορίσω στο μαγικό μου κόσμο των αρωμάτων και των καλλυντικών!


Tuesday, September 09, 2008

Friday, September 05, 2008

Σπέτσες(πιο αναλυτικά)

Πάντα μου άρεσαν τα ταξίδια.Είτε αυτά ήταν στο εξωτερικό είτε στο εσωτερικό.Είτε ήταν σύντομα είτε ήταν για εβδομάδες.Είτε αυτά τα συνόδευαν οι φίλοι,η οικογένεια,ο γκόμενος είτε η απόλυτη συντροφιά του εαυτού μου.Πάντα μου άρεσαν τα ταξίδια.
Το προηγούμενο Σαββατοκύριακο απόλαυσα ένα όμορφο και διακριτικό πενθήμερο στις κοντινές Σπέτσες.Ξεκουράστηκα(από την έντονη εργασία του Αυγούστου...αλλά αυτό είναι ένα post από μόνο του),αλήτεψα,έφαγα σαν να μην είχα δει φαί ποτέ ξανά,περπάτησα πάνω-κάτω την Κουνουπίτσα-Ντάπια-Παλιό Λιμάνι πολλάκις,συναναστράφηκα,απομονώθηκα,απογειώθηκα και φυσικά γέμισα τις μπαταρίες μου για το επόμενο 40ήμερο καθότι έχω κανονίσει κι άλλη εκδρομή αυτή την φορά στο εξωτερικό(αλλά δεν είναι της παρούσης).
Σε αυτό το σημείο θέλω να διαψεύσω τις φήμες που κυκλοφορούν ότι ντεμέκ ο αργοσαρωνικός δεν έχει ωραίες παραλίες.Αυτά είναι λόγια εφοπλιστών που κοιτούνε το συμφέρον τους και να έχουν όλο το νησί για εκείνους.Εκτός του Κατσίκι(μπορεί να είναι και Καίκι τώρα που το σκέφτομαι) beach που έχει κι ένα bar που κάνει και πολύ θρεπτικούς και φρέσκους χυμούς και είναι από τις πιο οργανωμένες παραλίες του νησιού καθώς κι από τις πιο καλαίσθητες,έχω να προτείνω και την άγρια ομορφιά της παραλίας του Λιγονερίου,με χονδρό βότσαλο και μόνο 10' από την χώρα.Για κάτι πιο απομονώμενο βρήκα κάτι πιο ξεχωριστό,αλλά θα σε αφήσω να το ανακαλύψεις μόνος σου.Σου δίνω ένα clue όμως:βρίσκεται απέναντι από την Σπετσοπούλα και για να κατέβεις κάτω κρέμεσαι από ένα σκοινί δεμένο σε ένα πεύκο.Κατά τ'άλλα κι η παραλία της Αγ.Μαρίνας δεν ήτο άσχημη,απλά είχε πολύ κόσμο.Από την Αγ.Παρασκευή και για 5 km περίπου είναι καμμένο το τοπίο το οποίο προσδίδει κάτι άγριο και κινηματογραφικό.
Κι επειδή νηστικό αρκούδι δεν χορεύει.Κάθησα στα πιο ονομαστά και μη του νησιού για να πάρω μια ιδέα.Παρόλα αυτά ανακάλυψα κι άλλα τα οποία μου φάνηκαν και σε τιμές και για αυτό που πρόσφεραν λογικά.Δεν θα μπορούσα να παραλείψω τον "Πάτραλη" με τις μεγάλες του μερίδες,το άμεσο και ευγενικό service και το πιο νόστιμο και φρέσκο ψάρι για φέτος.Αξίζει μια βόλτα ποδαράτη μέχρι την Κουνουπίτσα για να τον απολαύσεις.Στην συνέχεια για κάτι πιο glam πήγα στο "Λιοτρίβι" ακριβώς πάνω στο Παλιό Λιμάνι με φοβερή διακόσμηση και πρωτότυπες συνταγές.Εδώ δοκίμασα τον κόκκορα με τις πατάτες για κυρίως κι έμεινα κάτι παραπάνω από χορτασμένη.Στο "Νερό της Αγάπης",το οποίο έχει έναν πιο minimal χαρακτήρα έφαγα την καλύτερη σαλάτα με ρόκα,καρύδια,μπέικον και ντοματούλα με μια απίθανη σος.Αλλά και τα σπαγγέτι που πήρα μου φτιάξανε το βράδυ.Κι επειδή το είχα ρίξει κι έξω πήρα κι ένα brownies το οποίο όχι απλώς έφαγα αλλά το ξέσκισα κι όχι επειδή πεινούσα...1 κιλό το έβαλα όπως καταλαβαίνεις!
Έμενα στο Villa Margarita,το οποίο ήταν μια συμπαθέστατη room to let βιλίτσα και σε καλή τιμή-65 ευρώ το δίκλινο.Η Βίλα μας είχε και πισίνα,καθώς και λίγη θέα στην θάλασσα.Το μόνο αρνητικό ήταν ότι βρισκόταν αρκετά ψηλά,αλλά αυτό μου έδινε και την ηρεμία που αποζητούσα.Εννοείται νοίκιασα μηχανάκι στα 70 ευρώ για 4 ημέρες(λίγο ακριβό if you ask me) και σουρτούκεψα οριζοντίως,καθέτως και εγκαρσίως!oug
Αρνητικά της εκδρομής;Ναι!Οι θεσπέσιες βάφλες του Ρούσσου δεν ήταν και τόσο θεσπέσιες.Και τα ακτοπλοϊκά εισητήρια είναι γελειωδώς πανάκριβα.Ε,όχι και 80 ευρώ πήγαιν'έλα για 2 ώρες ταξιδάκι!

Wednesday, September 03, 2008

Σπέτσες!(καλώς σε βρήκα)