Thursday, July 31, 2008

Ραντεβού τον Σεπτέμβρη


O μήνας τελειώνει με την αναμονή των τεχνικών του ΟΤΕ για την επισκευή του τηλεφώνου μου,με την προσπάθεια ανεύρεσης του εκκαθαριστικού(ψάξε,ψάξε δεν θα το βρεις),με την επίσκεψή μου στην τράπεζα,με μια συνέντευξη για δουλειά,με έναν καφέ με την αγαπημένη μου φίλη Αλεξάνδρα που φεύγει αύριο για Βέλγιο,με την παράδοση κάτι μετασχηματιστών στο Μάνο,με την αγορά χορδών για την κιθάρα μου,με την συνεστίαση στο καινούριο σπίτι της αδερφής μου και με την έξοδο με τα κορίτσια της τρελοπαρέας για φαί και ρακόμελα.

Δεν είναι κι άσχημα...μήπως να μείνω κι άλλο στην Αθήνα;

Friday, July 25, 2008

Τα φοιτητικά τα χρόνια

Ο κάθε ένας από εμάς έχει κάτι να πει για τα ωραιότερα χρόνια της ζωής του(και δεν δέχομαι αντιρρήσεις),για τα φοιτητικά τα χρόνια.
Σήμερα θα σου πω μια ιστορία που συνέβη 4 χρόνια πριν καθώς μάζευα τα μπογαλάκια μου από το Ην.Βασίλειο την πρώτη φορά.Σε ένα δωμάτιο 7 τετραγωνικών κατάφερα να φτιάξω 9 κούτες με σεντόνια,πιάτα,βιβλία,εργασίες,ενθύμια,κρέμες,παπούτσια κ.α. για την μεταφορική.Όπως ήταν φυσικό άφησα τα αντικείμενα άμεσης ανάγκης στις 2 βαλίτσες που θα έπαιρνα στο αεροπλάνο.Μόνο που εκτός από τις βαλίτσες μαζεύτηκαν και 7 χειραποσκευές,συμπεριλαμβανομένης και της κιθάρας(ναι,είναι αντικείμενο πρώτης ανάγκης).
Ήξερα ότι στο αεροδρόμιο θα μου την πουν για την "μετακόμισή" μου,αλλά ήμουν αποφασισμένη.Ήθελα να φύγω από αυτή την σκατοχώρα.
Έδωσα όλες τις χειραποσκευές στον φίλο μου να τις προσέχει,μακρυά από εκεί που παρέδιδα τις βαλίτσες μου.Συνολικό βάρος:50 κιλά!(οι βαλίτσες).
Η υπάλληλος με κοιτάει έκπληκτη για το θράσσος που είχα να τις φέρω και τις δυο.Της χαμογελάω μια φορά.Μου λέει πως θα πρέπει να πληρώσω για κάθε extra κιλό.Της χαμογελάω δεύτερη φορά.Μου λέει να πάω να συνεννοηθώ με την εταιρία.Κατεβάζω μούτρα και κεφάλι,δίχως να βγάλω άχνα και πάω να πάρω τις βαλίτσες,όταν...
-Excuse me,miss!
Γυρίζω έκπληκτη και διαβάζω στα μάτια της ότι μάλλον ο καλός θεούλης θα με βοηθήσει.Πράγματι!
Το πρώτο εμπόδιο το αντιμετώπισα χωρίς απώλειες.Πώς όμως θα περνούσα από τον έλεγχο με 7 χειραποσκευές;Κάθησα στην σειρά μου.Σχεδόν σερνόμουν από το βάρος.Ήταν κι η κιθάρα που κάλυπτε όλη την πλάτη μου και καταλαβαίνεις.Βρίσκομαι πια μια ανάσα από το security check. και ξαφνικά ξανακούω:
-Excuse me,Miss.
Κοκκαλώνω.Η σκέψη μου έτρεχε πιο γρήγορα από το αίμα στις φλέβες μου.
-Why don't you take a trolley to make yourself comfortable.
Δεν μπορείς να φανταστείς την ανακούφιση που πήρα.Πλέον τίποτα δεν θα με σταματούσε.
Όταν ήταν η ώρα,όδευσα προς το αεροπλάνο.Ήμουν εξαντλημένη.Ούτε ψώνια από το Duty Free έκανα.Στην είσοδο του αεροπλάνου με κοιτούσε από την κορυφή μέχρι τα δάχτυλα μια (ξινή να το πώ τώρα;)ψιλομύτα αεροσυνοδός λες κι είχε βγει από αγγλικό παραμύθι.
-Μετακομίζουμε;μου αποκρίνεται.
Δεν έδωσα και πολύ σημασία κι εκεί που στο μυαλό μου στριφογύριζε η ιδέα του φαγητού και του ύπνου,επεκτείνει το ένα της χέρι και προτείνει να με βοηθήσει.Μένεις μαλάκας μετά ή δεν μένεις;
Κάθομαι αναπαυτικά στην καρέκλα μου και είμαι έτοιμη για απογείωση.Μετά από λίγη ώρα και χωρίς καθυστέρηση(λες και το σύμπαν συμφωνούσε για αυτή την αποχώρηση από το νησί) ήμουν στον αέρα.Οι ανακοινώσεις της chief αεροσυνοδού έδιναν κι έπαιρναν στην αρχή για τα καλωσορίσματα και τα duty free.Επίσης σε κάποιο σημείο ανακοινώνει:
-Παρακαλείται η δεσποινίς Βύζα να επικοινωνήσει με την αεροσυνοδό τάδε.
Πάει!Αυτό ήταν.Μάλλον θα έμεινε κάποια βαλίτσα κάτω και τώρα θα είχα μόνο την κιθάρα να με παρηγορεί.Πλησιάζω εξουθενωμένη και έτοιμη για τα κακά νέα.
-Ο πιλότος μας σας προσκαλεί στην Α' θέση και μετά το φαγητό στην καμπίνα της αεροπλοήγησης.
Τα μάτια μου γούρλωσαν και προσπαθούσα να βρω μέσα στις λέξεις τις για κάποια βαλίτσα ή χειραποσκευή(κόλλημα ε;).
Δεν μπορεί.Σε αυτό το ταξίδι κάποιος με είχε ευλογήσει!

Tuesday, July 22, 2008

Σύντομες διακοπούλες






Thursday, July 17, 2008

(Χωρίς Λόγια)




Monday, July 14, 2008

Απόσυρση

Είμαι της άποψης ότι τα αντικείμενα που χρησιμοποιούμε πρέπει οπωσδήποτε να ανακυκλώνονται.Έτσι και τα αυτοκίνητα.Ή το δίνεις για δεύτερο χέρι ή το κάνεις χίλια κομμάτια για να ανακυκλωθεί!

Το ξέρω ότι δεν είναι της παρούσης κι ούτε καν έχω το ρευστό για να πραγματοποιήσω μια αγορά εν όψει της απόσυρσης του αυτοκινήτου του πατέρα μου το 2009.So what??Μου αρέσουν 3 αυτοκινητάκια για την ώρα,απλά και τα 3 έχουν μικρό πορτ παγκάζ! Σνιφ!



Μini Cooper (cabrio περικαλώ...χεχε)

Lancia Ypsilon

Fiat 500

Friday, July 11, 2008

Cirque du Soleil

Έχω να πάω 2 χρόνια περίπου.Πρόκειται για τσίρκο υψηλών προδιαγραφών με target group πολύ απαιτητικό κοινό.Από τα σκετς των κλόουν μέχρι τα ακροβατικά και την μουσική(η οποία ξεπέρασε κάθε προσδοκία μου) είναι κάτι περισσότερο από ένα απλό τσίρκο και μια μουσικοχορευτοακροβατική παράσταση.Το Cirque du Soleil έχει δημιουργηθεί για να σε καταπλήξει και να κλέψει ένα κομμάτι της παιδικής σου καρδιάς!
http://www.cirquedusoleil.com/cirquedusoleil/default.htm

Τρέξε...σύντομα θα είναι κοντά σου!

Thursday, July 10, 2008

Λατρεμένοι μου γείτονες!

Ώρες-ώρες με πιάνει η μουσικότητά μου αργά τα μεσάνυχτα,νωρίς το πρωί ή στη μέση του μεσημεριού.Δεν είναι τίποτα.Το ξεπερνάω μετά από καμιά-δυο ώρες.Όταν ζούσε μαζί μας η αδερφή μου πριν παντρευτεί,ξεσπούσε πόλεμος.Είμαι η αιτία που μισεί την κλασσική μουσική!
Μια μέρα μου είχε πει:
-Δεν θα πάρει κανένας χριστιανός γείτονας να σε "ξεχέσει" κάποια μέρα;
Ντρρρρρρρρρρρριν...
Ήταν 11 και κάτι το βράδυ όταν χτύπησε το τηλέφωνο.Βράδυ Πέμπτης,μέσα Ιουλίου με μια ομολογουμένως εξωφρενική ζέστη.Η αδερφή μου έτριβε τα χέρια της σαν να'ξερε ότι θα μου έκαναν παρατήρηση.Σε λίγο θα έπαιρνε την εκδίκηση της που τόσα χρόνια περίμενε καρτερικά.Η στιγμή εκείνη που τόσο είχε ονειρευτεί,ήρθε απροσδόκητα και κάτι σαν δώρο Θεού.
-Ναι;
-Γεια σου,Τατιάνα!είπε η η γειτόνισσα από το κάτω διαμέρισμα.
-Α!Γεια σας...Θα τηλεφωνείτε για το πιάνο φυσικά!Μην ανη...
-Μπράβο,ναι.Γι'αυτό σας πήρα.
-Θα πω εγώ στην αδερφή μου να σταμ...
-ΠΕΙΤΕ της να ανοίξει τα παράθυρα να ακούμε καλύτερα εδώ στην βεράντα μας που έχουμε μαζευτεί.
-Α!ανέκραξεν η αδερφή μου ξεροκαταπίνοντας.
Η εκδίκηση,όπως κατάλαβες,δεν ήρθε ποτέ εκείνο το βράδυ,αλλά έδωσε την σκυτάλη της στον Chopin και στον Rachmaninoff.

Monday, July 07, 2008

Μπορώ να πάω διακοπές για 1 εβδομάδα κάπου στην Ευρώπη με λιγότερο από 500 ευρώ;

Επίκαιρη ερώτηση,αφού η ακρίβεια μας έχει κόψει την φόρα,τα φτερά (και κάτι άλλο...πολύ μεγάλο).
Χθες λοιπόν σε μια από τις συχνές μου επισκέψεις σε sites για εκδρομές μέσα στην Ευρώπη διαπίστωσα ότι φθηνότερα είναι να πας π.χ στο Βερολίνο μένοντας σε hostel και ταξιδεύοντας με μια φθηνή εταιρία παρά να πας στην Μήλο,όπου θέλω να επισκεφτώ αυτό το καλοκαίρι.Θα με ρωτήσεις όμως,πληρώνεται με τίποτα η θάλασσα,ο ήλιος και το σουτζουκάκι;Δυστυχώς ναι!Και μάλιστα αδρά!
Στην τελική,στην Ελλάδα πρέπει να αρχίσουμε να επαναστατούμε κι εμείς για να συμμορφωθούνε και κάποιοι αισχροκερδείς.Από αύριο λοιπόν σκηνή,carry-mat,sleeping bag,γκαζάκι,καραβάνα και κονσερβοφαγητάκι για μια εβδομάδα σε νησί και χωρίς πολλά πολλά έξοδα.Amen!

Sunday, July 06, 2008

Ένα full Σαββατοκύριακο

Aν με ρωτούσες πριν από μια εβδομάδα πώς θα περνούσα αυτό το σουκού,πιθανότατα να σου'λεγα τα τετριμμένα-Σούνιο,με γονίδια,baby sitting και καμιά βουτιά.Κράτα το τελευταίο και φύγαμε για Αλεποχώρι,στην εξοχική κατοικία της φιλενάδας μου Αλεξάνδρας(μετράει χρόνια αυτή η φιλία).
Η Κηφισίας στην άνοδο κυλούσε σαν την τελευταία σταγόνα μελιού από το κουταλάκι του γλυκού.Στην αττική οδό;Τα πράγματα δείχναν δύσκολα και εντελώς προειδοποιημένα(ο μαζοχισμός μου είναι το κάτι άλλο).Η εθνική οδός θα ήταν εκμεταλεύσιμη μόνο για λίγα χιλιόμετρα οπότε δεν με πείραζε η χαοτική κατάσταση που επικρατούσε.Και στην έξοδό μου προς Ν.Πέραμο πέρασε εντελώς ανεπαίσθητα η ώρα του σύντομου αυτού ταξιδιού με προορισμό το Αλεποχώρι(κι όχι Αλεπουδοχώρι,Δημήτρη).
Αγκαλίτσες και φιλάκια με την φίλτατη Αλεξάνδρα,αφού το ξενιτεμένο μας διαμένει στο Βέλγιο κι η χαρά της κάθε φορά που έρχεται στο Ελλάντα είναι ανεκδιήγητη.Εκεί με περίμενε κι άλλη μια έκπληξη.Φιλοξενούσε μια οικογένεια Σουηδών(πιο Σουηδοί δεν γίνεται όμως).Ξετρελάθηκα με τον Oscar και την Εline(11 και 8 ετών αντίστοιχα) καθώς και πόσο πειθαρχημένα και ήρεμα ήταν.Πραγματικά εντυπωσιακό!Μάλιστα σε ένα περιστατικό μέσα στην θάλασσα το κοριτσάκι άρχιζε να φωνάζει.Eκεί κοντά κολυμπούσε ο μπαμπάς της,ο οποίος πήγε δίπλα της ως ήτο φυσιολογικό.Κι ενώ κάθε Ελληνίδα μάνα θα αντιδρούσε:
-Ax!To παιδί μου....Ελενίιιιιιιιιτσα!Βγες γρήγορα,μην έρθω μέσα.Νιεεεεεεεεελς.Πάρτο παιδί και ξεκουμπιστείτε έξω...
...η Σουηδέζα μάνα ήταν έξω με το αγοράκι της και δεν έβγαλε λαλιά.Μόλις είδε ότι το έτερον ήμισυ είχε αναλάβει,απλά έστρεψε το βλέμμα της και πάλι στον γιο της ο οποίος εκείνη την ώρα έπαιζε με τα βοτσαλάκια.
Παίξαμε χαρτιά,κολυμπήσαμε,χαρήκαμε,φιλοσοφήσαμε,εξασκήσαμε(για μια ακόμη φορά) τα αγγλικά μας και μάθαμε και κάποιες λέξεις στα Σουηδικά.Α!Φάγαμε κιόλας!
Σάββατο μεσημέρι και δέχομαι τηλεφώνημα(αναπάντεχο και ανανεωτικό)από έναν φωτογράφο για μια φωτογράφηση στο G.B Hotel την επόμενη μέρα στο spa και στο Lobby του ξενοδοχείου.Pas mal!Μόνο που θα έπρεπε να διακόψω το ωραιότατο κατά τ'άλλα Σαββατοκύριακό μου στην μέση.Από την άλλη μπορείς να πεις και όχι;Δουλειά είναι!
Δεν μπορούσα όμως να φύγω έτσι.Έκατσα και τις απογευματινές ώρες,όταν και οι δυο γυναίκες κάνανε την πρακτική τους στο Feldenkrais( http://en.wikipedia.org/wiki/Feldenkrais_Method) πάνω μου κι ενώ απολάμβανα την δύση του ηλίου,ξαπλωμένη στην αμμουδιά.
Κι από την πολυτέλεια στην πολυτέλεια,αφού το ξενοδοχείο Μεγάλη Βρετανία είναι η δεύτερη φορά που το επισκέπτομαι μέσα στον χρόνο για δουλειά(λες να σημαίνει κάτι αυτό;).Μόνο που αυτή την φορά δεν είχα 39,5 πυρετό!Έκανα καμιά εκατοστή βουτιές και περάσματα μέσα στην πισίνα μέχρι να βγει το αποτέλεσμα που ήθελε ο φωτογράφος.Μια με το πόδια κλειστά στο τελείωμά τους,μια με τα χέρια στην ευθεία,μια να τραβάω τα μαλλιά μου πίσω κ.ο.κ.Εν συνεχεία με περίμενε υδρομασάζ στα πόδια και διαδοχικά ψήλωνα πότε το αριστερό,πότε το δεξί ποδάρι.Πεντικιούρ φούξια περικαλώ και δεν το συζητώ!
Περάσματα μπροστά στον πάγο,τοποθετημένος μέσα σε μια ψηφιδωτή βρύση και το βλέμμα να φεύγει εμπρός και λοξά.Cut!Και φύγαμε για Lobby...οug!
Αλλαγή σκηνικού,καθώς και φορεσιάς και μακιγιάζ!Με ένα σικ γκρίζο στράπλες φόρεμα και μάυρα πέδιλα,καθόμουν αμέριμνη στον καναπέ,περιμένοντας τον φίλο μου;το τσάι μου;το τραμ το τελευταίο;(καταλαβαίνεις το mood φαντάζομαι).Μα η ωραιότερη λήψη ήρθε πολύ αργότερα όταν έβγαινα εν κινήσει μέσα στο hall και να περνάνε οι τουρίστες από πίσω ως background.Το αποτέλεσμα;Ψυχεδελικό!
Τώρα βρίσκομαι σε αναμονή καθώς αν μας βοηθήσει ο καιρός,το timing κι ο φωτισμός θα φύγουμε για Αίγινα για μια ακόμα σειρά φωτογραφικών λήψεων.How exciting!

Υ.Γ:Θερμά ευχαριστώ στην μαμά Ιωάννα για την φιλοξενία και τις πολύ νόστιμες τσιπούρες!

Thursday, July 03, 2008

Καλοκαιρινή σιέστα!

Δεν μου αρέσει ο ύπνος.Γι'αυτό και το βράδυ κοιμάμαι 8 ώρες το πολύ.Ούτε λεπτό παραπάνω.Επουδενί να κοιμηθώ το μεσημέρι.
Σήμερα όμως,μετά τα γεμιστά κολοκυθάκια με μπόλικη μπεσαμέλ,μου ήρθε μια υπνηλία εντελώς αναπάντεχη και είπα να ξαπλώσω λιγάκι.
Επόμενο καρέ,ανοίγω τα μάτια μου κι έχουν περάσει 3 ώρες!Δεν μπορώ να το εξηγήσω.Μην είναι η ηλικία,μην είναι η βαρυστομαχιά(να'λεγα ότι τρώω και σαν γαιδούρ'...άντε),μην είναι διάφοροι προβληματισμοί τύπου "ποιά είμαι,τί κάνω",μην είναι η ζέστη,μην είναι ότι διένυσα το μισό Μαρούσι με τα πόδια για τα δοκιμαστικά;Ουφ!
Νιώθω ότι έχασα 3 εποικοδομητικές ώρες κι ότι τουλάχιστον θα είχα διαβάσει καμιά άσκηση στο πιάνο,ότι θα έπαιρνα κανένα τηλέφωνο για δουλειά, ό,τι να'ναι δηλαδή.
ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ!ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ!ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ!
Είναι λίγες οι φορές που βγαίνω εκτός προγράμματος κι ο ύπνος έχει ορκιστεί να είναι φανατικός εχθρός μου μετά τον χρόνο.oug!

Wednesday, July 02, 2008

Eπιστροφή

(Διάβασέ το με προφορά λιιιι,νιιιιιιι...ξέρεις εσύ)
-Κουβερλί "Αλίκη",Αναλήψεως 50...
Αυτό μου είπε η φίλη,ξαδέρφη,ανηψιά Σοφία όταν περνούσε έξω από τον Βόλο μια ωραία πρωία.Και σήμερα στην επιστροφή που περνούσα λίγο έξω από την Ελασσόνα ανοίγω ραδιόφωνο κι ακούω:
-Πωλούνται 50 πρόβατα σε τιμή ευκαιρίας.Τα πρόβατα είναι από σπίτι...
Γελούσαν και τ'αυτιά.Α!Ρε ελληνικό ραδιόφωνο.Χαιρετίσματα στην Ολίβια by the way που δουλεύει στο ραδιόφωνο της Θεσσαλονίκης κι επειδή η χάρη μου έφτασε μέχρι εκεί(ω ναι...) φρόντισα να το γνωρίσω το κορίτσι και ξετρελλάθηκα α)με τα αστεράκια-σκουλαρίκια β)το κουτάβι "lucky"και γ)την ραδιοφωνική εκπομπή της.Ταλεντάρα!Σε παραπέμπω λοιπόν και στην http://zougla.gr/news.php?id=3817 για να το διαπιστώσεις και μόνος σου.
Κατά τ'άλλα,φωτογραφίες κατάφερα και τράβηξα καθώς και videakia αλλά θέλει υπομονή το πράγμα γιατί μην περιμένεις πολλά από μια(αναμφίβολα)άνεργη κοπέλα.Κάνω οικονομίες όμως και δεν θέλω να μου φοβάσαι τίποτα.Άλλωστε εδώ θα είμαι και θα τα λέμε ανεξαρτήτως αφραγκίας.Τί άλλο όμως;
Α ναι!Το Εμπόριο λοιπόν...
Το χωριό του μπαμπά δεν χορταίνεται με τίποτα.Τελευταίο επίτευγμα μάλιστα είναι το internet-cafe για εμάς τα computer freaks.Κι αν ακόμα επιζητάς την απομόνωση,ακόμα καλύτερα.Μπορείς να περπατήσεις άπειρα χιλιόμετρα στην μέση του πουθενά κι ανάμεσα σε ροδακινιές,μηλιές,κερασιές,καλαμποκιές και ταυτόχρονα να πάρεις τα βουνά και τα λαγκάδια.Το πολύ-πολύ να σου κάνει παρέα κι η αρκούδα του χωριού.Αααα,μην μου αγχώνεσαι.Έμαθα ότι είναι vegetarian και αρκετά τρομαγμένη,οπότε αποκλείεται να καθήσετε να παίξετε τάβλι ας πούμε.
Αύριο-μεθαύριο έχει και κάτι εκδηλώσεις(ethnic) στο χωριό και θα γίνει χαμός.Κρίμα που το έχασα,αλλά θα μου πεις στην πλατεία του χωριού κι όπως κοιτάς το βουνό αριστερά βρίσκεται το ευάερο,ευήλιο δωμάτιό μου και με τέτοια βαβούρα ίσως και να μην κοιμόμουν ποτέ!Θα άκουγα όμως κουβανέζικη,μεξικάνικη κ.ο.κ μουσική και θα έβλεπα τα ανάλογα όνειρα.Σου είπα ότι σχεδιάζω ταξιδάκι Κούβα για του χρόνου εεεεε;
Κι επειδή τα ωραία κάποτε τελειώνουν κι αυτό το ταξίδι ήρθε πια στο τέλος του(ελπίζω να μην έφαγα καμιά κλίση στο δρόμο για υπερβολική ταχύτητα...ντρρρρρρ) έκλεισε με μια νόστιμη πραμάτεια.Τυρί φέτα(8 κιλά περικαλώ) από την Κλεισούρα.ΜΜΜμμμ...άντε βρε,σε κερνώ λίγα γεμιστά και φέτα έτσι για το καλό!