Sunday, November 18, 2007

ΕΝΘΥΜΙΑ

Χθες έκανα κάποιες ανταλλαγές φωτογραφιών με έναν βλόγερ και επειδή το αρχείο ήταν από την εποχή που σπούδαζα στην Αγγλία,συγκινήθηκα.Θα δεις κι εσύ την μελαγχολία που διατηρούν αυτές οι εικόνες.







Οι μελαγχολικές μου στιγμές μέσα στο δωμάτιο της εστίας όταν ακόμα σπούδαζα!

Wednesday, November 14, 2007

ΣΙΓΑ

Kανονικά ο εγωισμός μου δεν μου επιτρέπει να ομολογήσω αυτά τα οποία θα πω,αλλά νιώθω ότι αν εκείνος το διαβάσει θα λύσει κι εκείνος την σιώπη του κι αυτός ο ψυχρός πόλεμος θα τελειώσει εδώ και τώρα!
Τον Νικόλα(φυσικά δεν θα μπορούσα να αποκαλύψω το αληθινό του όνομα) τον γνώρισα το 1999.Όταν τον πρωτοείδα δεν μου έκανε κου-κου,αλλά στο δεύτερο ραντεβού τον ερωτεύτηκα.Δυο μήνες μετά τον ξεερωτεύτηκα.Ή να το πω κάπως αλλιώς;Γνώρισα κάποιον άλλο.Εκείνος προσπάθησε(δεν λέω)να με διεκδικήσει μόνο που για μένα είχε τελειώσει.Σε αυτό το σημείο να σου πω ότι είναι κι αυτός μουσικός και μάλιστα ταλέντο στο πιάνο.Οπότε αυτή η σχέση ήταν κάτι παραπάνω από ερωτική αρχικά.Ήταν καλλιτεχνική,φιλική,ψυχοθεραπευτική.
Όπως ήταν πολύ φυσικό χάσαμε κάθε επαφή γιατί κι εκείνος είδε ότι δεν του καθόμουν.Ανεξάρτητα αν 6 μήνες μετά συνευρισκόμασταν για τα επόμενα 5 χρόνια.Μέχρι εδώ καλά;
Κάπου εκεί ενδιάμεσα είχε έρθει στο σπίτι μου με έναν φίλο του για να κάνουμε μπάνιο στην πισίνα.Με έκπληξη διαπίστωσα ότι δεν είχε έρθει μόνο για αυτόν τον λόγο.Ο συνδυασμός των δύο πάλι δεν μου έκανε κου-κου.Και ο νοών νοείτω...
Λίγο καιρό αργότερα σε ένα πάρτυ στη Σαρωνίδα δυο από τους καλύτερούς του φίλους με ανάγκασαν να ανέβω στο δωμάτιο προφασιζόμενοι ότι ήθελαν να μου μιλήσουν για τον Νικόλα.Εκείνη την εποχή εγώ θα έκοβα και φλέβες για την πάρτη του.Δυστυχώς η συζήτηση μετατράπηκε σε ένα πρόστυχο παιχνίδι.Για να μην πολυλογώ ο ένας μου ζήτησε να σηκώσω την μπλούζα μου και να δει το στήθος μου αν ήθελα να τα ξαναφτιάξω με τον φίλο τους.Ήταν και οι δυο πιεστικοί κι αφόρητοι.Το χτύπημα της πόρτας με έσωσε.
Μου είχε γίνει εμμονή και μέσα στην τύφλα μου δεν έβλεπα όλα αυτα τα οποία με πλήγωναν.Είχα βάλει προσωπικό στοίχημα να τον διεκδικήσω.Τράβηξε πολύ όμως αυτή η βαλίτσα.Και κάπου εκείνη την εποχή γίνεται ένα σκηνικό με τον αδερφό του Νικόλα(δεν λέω...μαλακία μου).Του έμοιαζε αρκετά.Κι επιτέλους κάποιος ανταποκρίθηκε στην επιθυμία μου.Μοιραζόμασταν και το ίδιο θεατρικό σανίδι και η κατανόηση του ενός από του άλλου ήταν συμβατή.
Λίγες μέρες μετά ο Νικόλας τα έμαθε όλα.Εδώ που τα λέμε με το δίκιο του που μου κράτησε μανιάτικο.Έτσι όταν εγώ έφυγα για Αγγλία είχαμε μείνει φίλοι τυπικά.Μέχρι που ήρθα τα Χριστούγενα εκείνης της χρονιάς και μόνο τυπική δεν θα έλεγες την σχέση μας.Σαν όλα να είχαν ξεχαστεί.Σαν να μην είχε γίνει τίποτα άσχημο μεταξύ μας.Κι όμως όταν σπάει το τζάμι,δεν ξαναπαίρνει την αρχική του μορφή.
Την τελευταία μου νύχτα στα πάτρια εδάφη την πέρασα στο πάρτυ της καλύτερης μου φίλης.Είχα πει να έρθει κι ο Νικόλας αφού τα πηγαίναμε μια χαρά.Αφού χορέψαμε,ήπιαμε,φάγαμε και κοινωνικοποιηθήκαμε ο Νικόλας πήγε ένα βήμα παραπέρα κι ακολούθησε τα ζωώδη ένστικτά του.Μπροστά στα ίδια μου τα μάτια χαμουρευόταν με μια πολύ καλή μου φίλη.Τους κοίταξα κι ενώ προσπαθούσα να αποσπάσω την προσοχή μου με κάτι άλλο δεν μπορούσα να βγάλω το βλέμμα μου από πάνω τους.Ο ένας χάιδευε τον άλλο με τρυφερότητα.Φιλιά με πάθος αλλά και με νάζι.Εκεί μπροστά μου ο ένας ερωτευόταν τον άλλον.Εκεί μπροστά τους μου κόπηκε η μαγκιά.Έγραψα και στους δυο από ένα e-mail.Ήθελα να έχω πάντα τον τελευταίο λόγο.
3 1/2 χρόνια μετά δεν έχω καμιά επικοινωνία ούτε με τον Νικόλα ούτε με την παλαιότερη φίλη μου διότι ούτε εγώ το επεδίωξα αλλά ούτε κι εκείνοι.Χαίρομαι πάντως που εκείνη την εποχή δεν ανταλλάξαμε πικρόχολα σχόλια.Έτσι αν ειδωθούμε τυχαία θα μπορούμε να πούμε ένα "γεια".Η σχέση τους δεν κράτησε παραπάνω από 4 μήνες από ότι έμαθα.Την μεν φίλη μου την έχω δει σε καναδυό εκδηλώσεις και την χαιρέτησα και φίλησα κανονικά.Τον δε Νικόλα τον πέτυχα σε μια θεατρική παράσταση πριν από 2 χρόνια.Είχε πάει να δει την κοπέλα του η οποία έπαιζε στον θίασο.Κατάλαβα κατευθείαν ποιά ήταν.Βλέπεις όταν γνωρίζεις κάποιον καλά βρίσκεσαι πάντα ένα βήμα πιο μπροστά απ'τα λεγόμενά του.Του χαμογέλασα και του είπα αντίο.

Saturday, November 10, 2007

Απροσεξία

Ποιός πήρε την απόφαση να βγάλουν διαφορετικά προιόντα με την ίδια μουσική σε διαφημιστικό σποτ που κυκλοφορεί αυτή την εποχή;Τώρα αυτό δεν είναι false marketing;
"Τhat's the way aha aha I like it"...Δες με προσοχή στην τηλεόρασή σου την επόμενη φορά και βγάλε συμπέρασμα.


Για την ιστορία πρώτα βγήκαν τα pampers και μετά η swiffer.

Thursday, November 08, 2007

Θέμα Προσωπικόν!

Έχω κάνει πολλές μαλακίες στη ζωή μου.Θα μπορούσα μάλιστα να δικαιολογηθώ λέγοντας σου ότι από τα λάθη μαθαίνεις.Όπως τότε που δεν επέλεξα τον δρόμο της ιατρικής γιατί ένα οικογενειακό φιλικό πρόσωπο με ρώτησε απλά για την βαθμολογία μου κι επειδή δεν ήταν του "19" με αποστόμωσε με μια απλή του φράση:
-Ξέχνα το!
Έτσι απλά το ξέχασα.Μετά από καμιά δεκαετία επιμονής μου κι επιθυμίας μου να σπουδάσω ιατρική,ήρθε εκείνος να μου καθορίσει τον φοιτητικό μου προσανατολισμό.Δεν μου έδωσε βέβαια εναλλακτική λύση,αλλά επειδή μέχρι τότε μουσική ήξερα,επέλεξα την εύκολη λύση.Σπούδασα αυτό στο οποίο ήμουν ήδη καλή(ταλέντο στη σύνθεση έλεγαν μερικοί), γνώρισα σπουδαίους δασκάλους(Παναγιώτης Τίντας,Τατιάνα Παπαγεωργίου, Δημήτρης Τουφεξής),σημαντικές προσωπικότητες(Μichael Nyman,Διονύσης Σαββόπουλος,Διονύσης Τσακνής) και κράτησα υπέροχες φιλίες με μουσικούς μέχρι και σήμερα.
Θυμάμαι στην Β' Γυμνασίου είχε μπει ένα μάθημα σε πειραματικό στάδιο κάθε Τετάρτη εν ονόματι "Σ.Ε.Π"(Σχολικός Επαγγελματικός Προσανατολισμός).To είχανε βάλει μάλιστα και τελευταία ώρα και μέσα στην τάξη γινόταν της πουτάνας.Παρόλα αυτά υπήρχαν και κάποιες (λίγες) φορές που θα συζητούσαμε σοβαρά με την κυρία φιλόλογο που μας έκανε το μάθημα αυτό.Στην ερώτηση "Mε ποια κριτήρια διαλέγουμε το επάγγελμά μας στο μέλλον" είχα απαντήσει το εξής:
-Mα φυσικά το εάν θα βρεις δουλειά ή όχι.
Μετά από 17 χρόνια πιάνου,9 χρόνια αρμονίας,2 χρόνια αντίστιξης,4 χρόνια μουσικολογίας,1 χρόνο μουσική σύνθεσης για κινηματογράφο και τηλεόραση και 2 χρόνια αναζήτησης δουλειάς επί του αντικειμένου μου ανακάλυψα ότι δουλειά γιοκ!Θα μου πεις "καλά,κι εσύ μουσικός πήγες να σπουδάσεις που όλοι σήμερα έχουν γίνει τραγουδιάρηδες;".Δυστυχώς ναι!Αλλά μου έχει χαρίσει πολλά αυτός ο κλάδος.Αγωνίες για τις συναυλίες(το καλύτερο συναίσθημα by far),εκρηκτικότητα,συναισθηματισμούς,υπερηφάνια για τις συνθέσεις μου,γκόμενους...χαχα.Πίκρα καμία εκτός της ανεύρεσης εργασίας.
Πριν 10 μέρες μου ήρθε φοβερή πρόταση.4 μήνες στη Μαρτινίκη,στο ψυχαγωγικό κομμάτι ενός ξενοδοχείου,με τα λεφτά που τους ζητούσα.Είπα όχι!Γιατί;
Διότι δεν ήμουν έτοιμη.Δεν ήμουν έτοιμη για μια ακόμα φορά να εγκαταλείψω οικογένεια,φίλους,πατρίδα για να πάω στο άγνωστο.Θέλω βράδυ Τετάρτης να πάρω τα κλειδιά του αυτοκινήτου μου και να πάω στο "μπρίκι" να τα πιω.Θέλω να πάρω τηλέφωνο την Ξανθή τελευταία στιγμή και να περάσω από το σπίτι της για ένα τσάι.Και στο κάτω κάτω της γραφής δεν γουστάρω να πάω στη Μαρτινίκη,ολόκληρη Καραιβική, για να δουλέψω.Θέλω να δουλέψω για να πάω στη Μαρτινίκη.
Έπειτα αρχίζεις να το φιλοσοφείς το θέμα και δεν σου κρύβω ότι έκανα σκέψεις του τύπου "το πεπρωμένο φυγεί αδύνατο" και πολλές άλλες παπαριές όπως "βρε μπας και το σύμπαν έχει συνωμοτήσει εναντίον μου;" ή "μήπως είμαι προορισμένη να γίνω μια καλή νοικοκυρά;Άλλωστε μουσικούς η κοινωνία μας έχει δόξα τω Θεώ πολλούς".Ώσπου σου χτυπάει την πόρτα κάποια στιγμή κάτι άλλο.Που ουδέποτε είχες σκεφτεί ότι θα ήσουν καλός σε αυτό.Γιατί η αυτοπεποίθεσή σου έχει βαρέσει υπό το μηδέν.Αλλά κι ακόμα και να μην γίνει λες κι ευχαριστώ.Τουλάχιστον έτσι ναι!Μπορείς να συνεχίσεις να προσπαθείς.
Σ'ευχαριστώ που μου δίνεις την ευκαιρία να δημιουργήσω.Σ'ευχαριστώ που έκανες τους άλλους να με δουν επί ίσοις όροις.

Wednesday, November 07, 2007

Φωτογραφία ενός metrosexual



Μετά από 3 χρόνια διαμονής μου στο Λονδίνο πρέπει να σου πω ότι έπαψα να πιστεύω ότι η πλειοψηφία των Άγγλων είναι gay. Απλά φροντίζουν τους εαυτούς τους κάπως περισσότερο.Τί εννοώ;Μια φορά κι έναν καιρό...
-Μπαμπά, να σου βάλω λίγη κρέμα για τους κύκλους κάτω από τα μάτια;
Με αγριοκοιτάζει και ξεροκαταπίνει. Αλλάζω δωμάτιο.
-Σπύρο μου(ο γκόμενος), πάμε σε εκείνο το καταπληκτικό ρεστoράν που πήρε εξαιρετικές κριτικές από το Αθηνόραμα;
-Μωρό μου, άσε… θα σε πάω σήμερα σε ένα πολύ trendy μαγαζί. Μαγειρεύει ο σεφ Μαν ντε Φορμάζ. Το έχω ψάξει το θέμα σου λέω!
Ποια είναι η διαφορά του μπαμπά μου από τον Σπύρο; Ο daddy διαβάζει πολιτικοποιημένη εφημερίδα και λύνει και κανένα sudoku ενώ ο Σπύρος αδειάζει τα ράφια του περιπτέρου με περιοδικά ποικίλης ύλης, ανδρικού περιεχομένου, μόδας, αθλητικές εφημερίδες, επιστημονικά μαγκαζίνα κ.ο.κ .
Ο σύγχρονος άνδρας θέλει να μαθαίνει τα πάντα κι επί παντός επιστητού. Χαζεύει τις βιτρίνες, τρώει πλουσιοπάροχα και δοκιμάζει καινούργιες συνταγές. Τολμά να ξοδέψει για ένα καλό κρασί αλλά και για μια καλή κρέμα ημέρας. Ενημερώνεται για τα τελευταία πιο “in” μαγαζιά, παρακολουθεί παραστάσεις και συναυλίες και ακούει (γιατί όχι;) κλασσική μουσική. Το ντύσιμό του, η κολόνια του, τα παπούτσια του αρέσουν σε πολύ μεγάλο ποσοστό των γυναικών. Γνωστή εταιρεία αποσμητικού έχει επιτυχώς στοχεύσει στον αντίκτυπο του προϊόντος της κι αυτό δεν είναι άλλο από τις γυναίκες να έρχονται σε έξαλλη κατάσταση όταν ο άνδρας το φοράει. Για λίφτινγκ και λεύκανση δοντιών δεν το συζητώ! Πιλάτες και γιόγκα, δε, έχουν γίνει αγαπημένα αθλήματα. Οι άνδρες σήμερα θέλουν αγάπη, φροντίδα και κρέμα αντιρυτιδική, συσφικτική κι αναζωογονητική. Σε παραπέμπω κάπου;
Τώρα θα μου πεις, καλά όλα αυτά δεν τα κάνουν οι ομοφυλόφιλοι; Σε αυτό το σημείο να σου πω ότι ο βικιπήδιας αναφέρεται στον metrosexual άνδρα ως κάποιος ετερόφυλος που απλά το ενδιαφέρον του επικεντρώνεται στην εμφάνισή του και γενικότερα στο lifestyle που ίσως στερεοτυπικά και μόνο να σε ταξιδεύει σε ομοφυλοφιλικές συμπεριφορές.
Στις γυναίκες και σε μένα(πώς να το κρύψομεν άλλωστε;) έχει μεγάλη απήχηση και αποδοχή για να μην πω επικρότηση αυτή η μοντέρνα εκδοχή του άνδρα. Σκέφτομαι το αύριο και ονειροπολώ την ώρα και την στιγμή που μέσα στο κομμωτήριο εκεί που κάνω πεντικιούρ είναι δίπλα μου κι ο σύζυγος, ο γκόμενος, το φιλαράκι μου ο Μήτσος και κάνει το μανικιούρ του. Αλήθεια, δυο περιποιημένα χέρια δεν είναι άξια θαυμασμού κι από τα δύο φύλα; Διότι αν ρωτήσεις μια γυναίκα σήμερα τι προσέχει πρώτο και κύριο σε έναν άνδρα, θα πάρεις τις εξής αφοπλιστικές απαντήσεις:
α) τα παπούτσια του,
β) τα δόντια του και
γ) τα δάκτυλά του(αυτό δίνει και κάποιες άλλες πληροφορίες…ξέρεις εσύ).
Φλωριές θα μου πεις….αααα! Σε παρακαλώ, χρυσό μου! Δεν σε απασχολούν οι επιθυμίες των γυναικών και τα καινούρια πρότυπα ανδρών; Ο κόσμος μας εξελίσσεται και παίρνει διάφορα πολυμορφικά και πολύχρωμα σχήματα. Φανταζόταν ποτέ ο πατερούλης μου ότι θα έβλεπε τους συμμαθητές μου με μακρύ μαλλί και σκουλαρίκια στο σχολείο; Ή μήπως τις συμμαθήτριές μου με σκισμένο τζιν και κοντές φουστίτσες; Η μόδα, οι επιθυμίες, τα κίνητρα, οι επιλογές έχουν ημερομηνία λήξεως. Για την μετροσεξουαλικότητα όμως ένα είναι το σίγουρο: πολλοί άνδρες θα την ασπαστούν στην επόμενη δεκαετία.Mήπως εσύ είσαι metrosexual?

Διάσημοι μετροσέξουαλ άνδρες:

David Beckham, Puff Daddy, Γιάννης Μαρακάκης, Pierce Brosnan, Nikola Sarkozi, Brad Pitt, Luciano Pavarotti, Nίκος Χατζηνικολάου, Ricky Martin.