Friday, September 28, 2007

Εθνικό Θέατρο

Στα 19 μου αποφάσισα εκτός των μουσικών μου σπουδών να κατευθυνόμουν και κάπου αλλού.Από τη σκέψη μου πέρασε η δημοσιογραφία,η νοσηλευτική,το σχέδιο μόδας,η αισθητική αλλά και το θέατρο.Την εποχή εκείνη φοιτούσα και στο Κλασσικό και Σύγχρονο Ωδείο στο Μαρούσι κι εκεί γνώρισα έναν καθηγητή(γαμώ τα άτομα)που μας έκανε Ιστορία της Μουσικής και Χορωδία. Του είχα αναφέρει τους προβληματισμούς μου κι εκείνος μου πρότεινε ότι στην περίπτωση που ήθελα να ασχοληθώ με την υποκριτική ήξερε τον κατάλληλο άνθρωπο για να με προετοιμάσει.
Ο Τηλέμαχος ήταν ο δάσκαλος της υποκριτικής.Εκείνος που σου είχα αναφέρει σε προηγούμενο post(βλ. My first Book);Με ψαρωτικό πάντα ύφος στα μαθήματά μας μου έβγαλε μια Βαλίσια που στο κάτω κάτω μέχρι τότε κοινωνική δεν την έλεγες.Μέσα σε λίγα μαθήματα η φωνή μου κατέβηκε ίσα με μια οκτάβα προς τα κάτω, η άρθρωσή μου καθάρισε και παρόλο τον πόνο των ασκήσεων(βλ. το δάγκωμα του μολυβιού την ώρα που μιλάς) το αποτέλεσμα ήταν θετικό.Εδώ που τα λέμε και με το θέατρο να μην ασχολιόμουν,πάλι καλό μου έκανε.Η μαγκιά όμως της υποκριτικής δεν είναι να ασκείς την τέχνη μόνο όταν σου ζητείται,αλλά και στην καθημερινότητα σου. Από τότε λοιπόν η σωματική γλώσσα που χρησιμοποιούσα ήταν πιο υπερβολική,τόνιζα με στόμφο τα "ντ", τα "νι" π.χ στην πισίνα(το πρόφερεις σαν "μπ") κτλ,η χρωματική μου ποικιλία στην φωνή μου έγινε πλουσιότερη και τέλος πάντων θέλω να πω ότι έγινα καλύτερη.
Δεν νομίζω ότι έχω κανένα έμφυτο ταλέντο στο θέατρο.Απλά είμαι καλή εκτέλεστρια τεχνικής.Δεν διστάζω να πω δε ότι κι η μουσική με βοήθησε πολύ σε αυτό.Ο δάσκαλος όμως ήταν η βασική αιτία της εξέλιξής μου.Με δίδαξε 4 χρόνια.Κάθε χρόνο λοιπόν έδινα τις εξετάσεις μου για την σχολή του εθνικού.Δεν με τιμάει που έδωσα τόσες πολλές φορές εκεί, το ξέρω.Αλλά κάθε χρόνο που έβλεπα τις εξετάσεις των πρωτοετών, δευτεροετών και τριτοετών πίστευα ότι η υποκριτική μου ήταν αντάξια και γι'αυτό τολμούσα.Τελικά το μόνο που κατάφερα ήταν να προκριθώ στην δεύτερη φάση ανάμεσα στους 44 από τους 1000 περίπου που ήμαστε αρχικά.
Τελευταία φορά που δοκίμασα ήταν το 2004.Δεν έχω ξαναασχοληθεί με το θέατρο.Κάθε χρόνο πηγαίνω στην Επίδαυρο και πραγματικά το χαίρομαι.Αλλιώς βέβαια θα ήταν πάνω στη σκηνή,αλλά τι να κάνουμε;Φέτος το καλοκαίρι, συζητούσαμε περί ανέμων και υδάτων με τον Σουνίτη και blogger Μάνο και μου είπε στα 3 χρόνια που τον ξέρω για πρώτη φορά ότι κάτι είδε πάνω μου. Κάτι το θεατρικό.Δεν ξέρω πώς τα κατάφερε,αλλά κάπως μου μπήκε πάλι το μικρόβιο που με πολύ κόπο είχα καταφέρει να το αποβάλλω για να μην απογοητευτώ περαιτέρω.Μάλλον θα αρχίσω να ψάχνομαι έστω και στα γεράματά μου.ΧΑΧΑΧΑ!

Thursday, September 27, 2007

Πανεπιστήμιο ή Κολλέγιο

Η φίλη μου η Γιούλη είναι 25 χρονών. Παίζει υπέροχο τσέλο!Την γνώρισα στο ωδείο που πήγαινα.Μου είχε κάνει εντύπωση η μουσικότητά της, η απλότητά της μα πάνω απ'όλα η αμεσότητά της.Πήρε με επιτυχία το δίπλωμα στο τσέλο που τόσο πολύ αγαπάει.
Όταν έφυγα Αγγλία για μεταπτυχιακό άλλαξα και συσκευή κινητού κι η επικοινωνία μου με εκείνη χάθηκε.Κακώς!Φροντίζω τους ανθρώπους που αγαπώ.Με την Γιούλη δεν της το έδειξα ποτέ.Την συνάντησα τυχαία σ'ένα κουτούκι στο Χαλάνδρι στο οποίο δεν είχε και κανένα λόγο να είναι εκεί αφού έμενε Ζωγράφου και μετά Παιανία.Στην τελική τον "Κίτσουλα" τον ξέρουν οι Χαλανδριώτες και κάποιοι εργαζόμενοι εκεί κοντά.Οπότε δεν μπορώ να σας κρύψω την έκπληξή μου και την χαρά που έκανα όταν την πρωτοείδα μετά από 4 χρόνια.
Μου είπε ότι διάβαζε για να δώσει πανελλήνιες φέτος.Πέρασε!Μπήκε στο τμήμα της Μουσικολογίας.Μου περιέγραφε την πρώτη μέρα στο "σχολείο".Η αλήθεια είναι ότι έμεινα έκπληκτη.Δεν είχα την τύχη (και μάλλον την υπομονή διαβάσματος) να περάσω πουθενά με τις πανελλήνιες.Έτσι κατέληξα στο Deree για να μην χάσω πολύτιμο χρόνο.Πάντα όμως εκτιμούσα τα παιδιά που με συνέπεια και επιμονή είχαν περάσει σε κάποιο ελληνικό πανεπιστήμιο.Δυστυχώς οι πρώτες εικόνες της για ένα ακαδημαικό κτήριο ήταν το λιγότερο απογοητευτική.Ένα άθλιο,άσχημο,παρατημένο κτήριο.Καταρχήν
έμπαινες μέσα και "ντυνόσουν" από τις σημαίες των κομμάτων.Άνθρωποι σε προσέγγιζαν για να σου δώσουν σημειώσεις με την ευγενική χορηγία κάποιου κόμματος. Μπορείς να μου πεις τί σχέση έχει η πολιτική με την Παιδεία;
Παρόλο που πήγα σε ιδιωτικό κολλέγιο ούτε κενά είχαμε(εκτός εάν επρόκειτο για λόγους ασθενείας που σε διαβεβαιώνω ήταν σπάνιο),ούτε με κόμματα είχαμε καμμία σχέση,οι εγκαταστάσεις σε άψογη κατάσταση.Είχες το δικαίωμα να κάνεις μέχρι 9 απουσίες μέσα στο εξάμηνο.Μια βιβλιοθήκη που είχε media lab,computers χιλιάδες βιβλία,περιοδικά.Χανόσουν εκεί μέσα.
Έχω δεχθεί επανειλλημένως την κρίση κάποιων για το κολλέγιο που πήγα.Αποστροφή θα έλεγα.Δεν μπηκα ποτέ στην διαδικασία να υποστηρίξω το "σχολείο" αυτό που τόσο αγάπησα γιατί μου έδωσε πολλά.Ούτε ποτέ επαναστάτησα για το αν το πτυχίο μας μπορεί να αναγνωρίζεται από το ελληνικό κράτος.Αναγνωρίζεται από όλα τα υπόλοιπα κράτη.Για τα ευκόλως εννοούμενα δεν θα χάσω το οξυγόνο μου!

Friday, September 21, 2007

Guardian vs Xrisi Eukairia

Make your own judgements....

http://jobs.guardian.co.uk/jobs

vs.

http://www.xe.gr/pages/Members.aspx?URL_to_move=Results.aspx%3fCurrentPage%3d1%26cat_id%3d112%26SC_GUID%3d8d97d6e9-2458-4c21-91d3-59a31e2b67a7

A bright and easy future is waiting for me within the world of the greek reality.What the heck...I am determined I'll find the job I want no matter the disorganization.

Wednesday, September 19, 2007

My first book


When I was young at about the age of 7 I received my first pocket money.The amount was 5 drachmas.Music to my ears! By the end of the month I could buy one whole packet of crisps.Even then I was so capable of not spending the money irrationally that my parents would trust me for life with my savings.However, my tactics were not always ideal, since most of the times my older sister Tatiana would find my money and spend it immediately. Of course she would often bring me a little something to ease my anger.
Each year, my pocket money would indeed increase, therefore after a couple of years(and after I was given money as a christmas present) I was able to buy a book!I must be honest with you though...I never liked books!For example, I would get dissapointed when my schoolmates brought me a book on my birthday party.I instead prefered toys!
Thus, my first book was a piano book. I can't remember which, but since then I get very excited when I enter a music store.Yesterday was one of these days. London gave me the opportunity to visit the Chappel music store in Soho and spent hours and money in there. Have you ever felt like you wanted to buy the whole lot?Well, I'm not that rich and I'm not even working but I find that buying a good book is always a good investment.
Despite the fact that I get bored reading a book, I never stop getting stimulated by any music book whatsoever. On the other hand, 8 years ago I met an attractive acting teacher who was very strict with me even on our very first meeting.He asked:
-What do you know about theatre?What have you read about it?
-??(ti na sas pw?)
-Tell me...
-I once saw a thetrical play with Aliki Vougiouklaki!
-Dear God, why me?
On this meeting, the austere looking teacher gave me a list of 30 books(theatrical, literature) and told me to call him when I read them.Three weeks later, I called.It was the first time I had put my butt down to actually read a bloody book.Until then I was in awe when my sister read books like Dostoyevski's "Crime and Punishment" within one night.So it was then when I realised that I "conquered" the world.The world of my mind!

London Fashion Week

How could I resist the pleasure to report a slight taste of what summer 2008 will look like...

PPQ
Julien MacDonald
Ben De Lisi
Marios Schwab
Caroline Charles
PPQ
Paul Smith
Ben De Lisi
Julien MacDonald

Monday, September 17, 2007

Trends

Leather, black dresses, live colors, furs, coats, metallics?You name it, this winter has everything...


Burberry Prorsum
Fendi
Valentino
Issey Miyake
Bottega Veneta
Fendi
Burberry Prorsum
Bottega Veneta
Bottega Veneta

Friday, September 14, 2007

I'm back

Ladies and gentlemen,

after 6 weeks of ultimum relaxation and rejuvination, I'm proud to announce that I'll be working hard to find a job in Athens/Greece. I've already sent my first CV to a music channel and more are coming up.
I want to say the following though: This coming Sunday the presidential elections are going to take place in Greece. Every now or then, I get a phone call from a secretary of a "wannabe" MP to be invited to the massive gatherings they do to promise actions that are indeed duable and things that are just not possible. For example, they promise they will seek help from the European Union for the terrible catastrophies that took place 3 weeks ago in the area of Peloponnese and south Evia. Therefore, they give hope to these people who live there, or people who just love these fucking places that money is on the way to the villages. Is this a true fact? I think it's fair to say that the parties are not lying on this matter.On the other hand, they also promise about not increasing taxes in the next four years. How can you be 100% possitive about the economical status quo of a country 2 or 3 years after, since there are a lot of criteria and prerequisites to take into account?How are you going to make it if among other issues want to increase teacher's salaries, increase pensions and improve the health system? How can you afford that?Are you going to borrow the money from the European Union once again?
Every citizen in this country has to try on his/her own to make the most out of a society. Nobody is going to clean up the mess you make on the streets, apart from you. Take some sort of action and don't wait anybody else to sculpt the perfect society.

P.S: I'll leave you with a sweet taste of my vacations in Lesvos.